Donderdag 26 augustus 2010
- Lac de Moiry -
Als ik wakker wordt, voel ik me nog steeds niet al te best. Ik eet maar één broodje, maar doordat ik last heb van buikkrampen, wissel ik de ontbijttafel om met het toilet. Tja, wat nu? Wel of niet op stap?
Het is prachtig weer buiten, dus het zou zonde zijn om vandaag in het appartement te blijven.

Na een douche knap ik toch wat op en gepakt met schone kleding, je weet tenslotte maar nooit, vertrekken we
naar het Val d’Anniviers. We willen het mooie stuwmeer daar bekijken en een bezoek brengen aan het plaatsje Grimentz.
Het is goed opletten op de snelweg, omdat de afslag naar het Val d’Anniviers vrij kort van te voren staat aangegeven.
Maar zodra we het dal inrijden en omhoog klimmen, worden we overvallen door de prachtige natuur
en de spectaculaire weg vlak langs de rotsen.
![]() |
Het Val d'Anniviers is een dwarsvallei van de Rhône in het Zwitserse kanton Wallis. Val de Moiry is een zijvallei van de Val D'Anniviers in het Zwitserse Kanton Wallis |
We slaan af en rijden verder door het Val de Moiry om uiteindelijk door een lange tunnel op de parkeerplaats
van het Lac de Moiry onze auto te parkeren. Vrijwel meteen komen we aan de praat met een ouder echtpaar uit Stuttgart
die een zoon in Nederland hebben werken. Zij gaan een wandeling maken rondom het stuwmeer. Jammer genoeg voel ik me daar niet fit genoeg voor, dus wij houden het bij een bezoekje aan de dam zelf en de prachtige uitzichten.

Ook vandaag zijn verdere woorden overbodig.


Na Grimentz is het nog 8 km naar de Barrage de Moiry, een stuwmeer waarvandaan het water, na onderweg enkele turbines te zijn gepasseerd, uiteindelijk bij Chippis in de Rhône stroomt. Vanaf de dam loopt de weg dan nog een stukje verder langs het meer, totdat een volgend meertje is bereikt. Hier staat men bijna aan de voet van de Glacier de Moiry. Te voet kan men dan nog verder naar de Cabane de Moiry op 2825 m, of (wanneer men de auto bij de grote dam laat staan) via de Col de Torrent (2918 m) naar Evolène in het Val d'Hérens. Bron: Wallisgids |

We wandelen over de dam naar de andere kant en genieten van de prachtige bergwereld om ons heen.
Onderweg zien we een groot opvangbekken. Je kunt de bodem niet zien, zo diep is het gat!
![]() |
![]() ![]() |
Ook al blijven we alleen op de stuwdam, de uitzichten veranderen met de meters die we lopen!
![]() |
![]() |
|
Weer terug bij de auto eten we de meegebrachte broodjes op. Op zich voel ik me wel redelijk, maar na een half broodje
vind ik het wel welletjes. Bo vindt het absoluut geen probleem en smekt de rest van het broodje heerlijk naar binnen.
Daarna natuurlijk even de dorst lessen aan het turkoois-kleurige water.
We rijden weer terug naar beneden door de lange tunnel en de mooie weg door het onbewoonde dal Val de Moiry.