Woensdag 25 augustus 2010

- Lac des Gaillands -
Chamonix

De mooie omgeving waarin we rijden

We rijden verder richting de Franse grens en kunnen zonder problemen de grens passeren. We zijn in Frankrijk! Wauw!
Voor Bart de eerste keer en voor mij de tweede keer (ik heb ooit toen ik klein was met mijn ouders een dagtocht naar Parijs gemaakt) en het voelt best raar als je in een land komt waar je nog nooit geweest bent!

De grens met Frankrijk!

Ligging Chamonix
 

De omgeving waarin we rijden is erg mooi en voor we het weten rijden we Chamonix in. Hier is het ontzettend druk.
Overal staan auto’s geparkeerd en waar we ook kijken, we vinden écht geen enkele vrije plaats meer. Annette heeft ons adviezen gegeven waar we kunnen parkeren, maar helaas, waar we ook kijken en zoeken, alles is vol.
We proberen dan maar een parkeergarage, misschien wat duurder, maar wellicht dat we daar nog een vrije plek vinden.
En ja hoor, op een bord zien we “Libre” staan in het groen, wat voor ons gevoel aangeeft dat er vrije plaatsen zijn.
We rijden de parkeergarage in, maar horen vrijwel direct een harde “beng”! Wat blijkt nu? Het dakkoffer hebben we nog op onze auto en is tegen de hoogtemeter van de parkeergarage gebotst. Gelukkig geen schade verder, maar ja, hier kunnen we niet parkeren. Ik stap uit en probeer te verzinnen hoe ik me verstaanbaar ga proberen te maken, want met de enkele Franse woordjes die ik ken (Renault, Bureau, Cadeau, Chateau, Paraplu, Boursin en Paturain) kom ik niet zo heel ver.
Maar ik heb geluk, de parkeerwachter spreekt me in het Engels aan en verwijst ons naar de parkeerplaats “Le Grepon”,
welke vlakbij ligt. We mogen gelukkig achteruit de parkeergarage uit rijden en gaan opnieuw op zoek naar een parkeergelegenheid. Helaas, ook de grote parkeerplaats “Le Grepon” is vol, dat begrijpen we in ieder geval uit de rode aanwijzing bij de ingang....
Opeens valt me het kwisje van Wouter in, wat hij kortgeleden op het forum heeft geplaatst. We moesten op zoek naar een meertje nabij Chamonix en het bleek het “Lac des Gaillands” te zijn. We besluiten om daar dan naar toe te rijden.
Gelukkig staat het goed aangegeven en voor we het weten, kunnen we de auto parkeren langs het water.

We kunnen de auto langs het water parkeren.
Lac des Gaillands

Ongelofelijk! Wat een verschil met waar we net waren. Hier is het zo rustig en zo stil en zo mooi.
De gletsjers die we zien kunnen we bijna aanraken!

Lac des Gaillands

We nemen plaats op een van de bankjes langs het meertje en eten onze meegebrachte broodjes op.
Stil zwijgend zitten we om ons heen te kijken, ook hier zijn verdere woorden overbodig.

Lac des Gaillands

Lac des Gaillands

Lac des Gaillands





Omdat we dit plekje aan Wouter te danken hebben, stuur ik hem een sms’je om hem voor deze tip te bedanken,
en vrijwel meteen krijg ik een berichtje van hem terug dat we vooral moeten genieten daar. En dat doen we zeker!

Bart en Bo aan het Lac des Gaillands

Beelden bij het Lac des Gaillands

Mooi is het hier, hé!

Vanuit ons bankje zien we de top van de Aiguille du Midi.

De Aiguille du Midi

De top van de Aiguille du Midi

De Aiguille du Midi is een 3842 meter hoge bergtop in het Mont Blancmassief in Chamonix in Frankrijk. Deze is te bereiken via een in 1955
in gebruik genomen kabelbaan en wordt uitgebaat door de Compagnie du Mont Blanc, die ook de meeste andere kabelbanen en tandradbanen in de regio beheert. Destijds bij de opening was het de hoogste kabelbaan ter wereld.
De kabelbaan bestaat uit twee trajecten: het eerste traject start in Chamonix op een hoogte van 1035m en gaat naar de Plan d'Aiguille (2317m). Vanuit hier stijgt men via de tweede baan, zonder ondersteuning van pilaren, naar het station op de top waar men arriveert in de noordelijke piek op een hoogte van 3777 meter. Hier is een café en restaurant te vinden en verschillende terrassen. Via een loopbrug is de noordelijke piek verbonden met de centrale piek. Hier is een lift die men naar de werkelijke top van 3842 meter hoogte brengt,
vanwaar men een schitterend 360 graden panorama zicht heeft op het Mont Blancmassief en bij goed weer is er in de verte zelfs de Matterhorn te zien. Hier is ook de uitgang naar buiten te vinden voor in de zomer bergbeklimmers en in de winter skiërs die de Vallée Blanche willen skiën. Vanuit hier vertrekt ook de Panoramic Mont Blanc kabelbaan naar Pointe Helbronner (3462m) in Italië.
Men zweeft in gondels ruim 20 minuten boven de Géant gletsjer waar men een spectaculair uitzicht heeft op de indrukwekkende gletsjerspleten en ijsblokken. Vanuit Pointe Helbronner kan men ook aan de Italiaanse zijde via kabelbanen afdalen naar La Palud, een dorpje dichtbij Courmayeur in Italië.
Bron: Wikipedia

De tweede baan heeft geen ondersteuning van pilaren

Annette van de Alpenfreaks is zo vriendelijk geweest om me een aantal foto’s beschikbaar te stellen van hun bezoek aan de Aiguille du Midi. Op deze manier krijgen wij ook een idee hoe het bergstation eruit ziet, inclusief de fantastische uitzichten!

Onderstaande foto's zijn allemaal gemaakt door Marc en Annette.

De kabelbaan naar de Aiguille du Midi
De kabelbaancabine zelf
Het uitzicht vanuit de kabelbaan

Chamonix ligt in de diepte

Aiguille du Midi
Aiguille du Midi
Aiguille du midi

We genieten optimaal van de rust hier en besluiten om Chamonix te laten voor wat het is. Als we alleen al denken aan de hoeveelheid auto’s die op de parkeerplaatsen staan, willen we al helemaal niet weten hoeveel mensen er in Chamonix zelf zullen zijn. Misschien bezoeken we Chamonix een volgende keer als we weer in deze regio op vakantie gaan.

Richting de Col de la Forclaz
De Col de la Forclaz

Dezelfde weg die we hier naar toe zijn gereden, rijden we nu ook weer terug en als we de Col de la Forclaz zijn gepasseerd,
zien we inderdaad het indrukwekkende uitzicht over het Rhônedal.
We stoppen daarom ook op een van de vele parkeerplaatsen langs de kant van de weg.

De Vallee du Rhône, mooi hé

Het mooie uitzicht staat ook goed aangegeven
Het uitzicht over de Rhônevallei
Richting Martigny

Na een korte stop rijden we weer verder het Rhônedal in en gaan we nog boodschappen doen in de grote Coop in Visp-Eyholz. Maar bij het terugrijden voel ik me niet zo lekker worden en ik denk dat ik te weinig water heb gedronken, vandaag.
Ik begin me slap en rillerig te voelen en in de loop van de avond wordt het alleen maar erger.
Het eten smaakt me niet, ik heb het koud en al voor 22 uur lig ik in bed. Hopelijk voel ik me morgen weer een stuk beter!
Maar ondanks dat, hebben we een superdag beleefd vandaag!

Vorige pagina / Terug naar boven / Volgende pagina