Dinsdag 22 juli 2008

- Zermatt -
Wandeling vanaf Sunnegga Paradise via Findeln naar Zermatt

Ook vandaag zijn we rond 8 uur wakker. Het zonnetje staat al uitbundig te schijnen aan de hemel.
De koffie wordt aangezet en als Bart met Bo de ochtendwandeling maakt, loop ik naar de piepkleine supermarkt
die langs onze vakantiewoning ligt. Hier kun je vanalles krijgen, dus ook brood.
Er liggen gelukkig nog een paar broodjes, die ik dan ook direct meeneem. De verkoopster adviseert me om broodjes via haar te bestellen, wat ik dan ook meteen doe. Morgenvroeg liggen dus hier, in een Zwitserse piepkleine supermarkt,
heerlijke verse broodjes voor ons klaar!

Gisteren hadden we al besloten om vandaag naar Zermatt te gaan.
Daar bekijken we dan wat we gaan doen, maar dat we de Matterhorn willen zien, dat staat in ieder geval vast!

Om 10 uur, toch nog later dan gepland, zitten we in de auto richting Zermatt.
Het is ongeveer 60 kilometer hiervandaan en we rijden door een prachtig landschap.

Frans had ons al verteld dat als we vanuit het Gomsdal “de hoek om" zouden rijden, we direct de superhoge bergen zouden zien. En gelijk heeft hij, vanuit het Gomsdal heb je al een fantastische blik op de besneeuwde top van de Weisshorn,
wanneer we bij Visp het Mattertal inrijden, zien we nóg meer hoge bergtoppen!

De Weisshorn is een 4505 meter hoge berg in de Walliser Alpen in het Zwitserse kanton Wallis. De berg wordt in het oosten begrensd door het Mattertal met Zermatt, in het noorden door het Turtmanntal en in het westen door het Val d'Anniviers. In het zuiden zit de berg vast aan de Zinalrothorn en Dent Blanche. De Weisshorn is de op drie na hoogste losstaande bergtop in de Alpen. De eerste beklimming vond plaats op 19 augustus 1861 door John Tyndall, Johann Joseph Brennen en Ulrich Wenger. Bron: www.wikipidia.nl

Bij het dorp Randa kun je nog zien dat dit gebied soms geteisterd wordt door natuurrampen.
Een grote berg met steenmassa ligt langs de rand van de weg.

We parkeren in Täsch de auto in de grote terminal en kopen kaartjes voor de shuttle naar Zermatt.

Zermatt is autovrij, dus je kan er alleen maar met de shuttle of taxi komen.
Nadat we beide nog een sanitaire stop hebben gemaakt, kunnen we vrijwel direct instappen. De trein is overvol,
we zijn dus niet de enige die de Matterhorn gaan bekijken. Bo is erg onrustig, waarschijnlijk door de drukte,
maar gelukkig gaat het allemaal goed. Na een kwartiertje komen we aan in Zermatt.

Zermatt ligt op een hoogte van 1620 meter boven de zeespiegel, aan het einde van het Mattertal, oog in oog met de beroemde Matterhorn (4478 m). Het dorp is alleen per trein te bereiken: vanuit Brig of Visp (in Visp kan men gratis parkeren) met de Matterhorn Gotthard Bahn, of per auto tot Täsch en vandaar met een pendeltrein tot Zermatt. De rit per trein vanaf Visp met deze gedeeltelijke tandradbaan is aan te bevelen. Wie het station verlaat komt in een autovrij bergdorp. De drukte is desondanks enorm; ouderwetse koetsjes, bespannen met één of twee paarden, staan klaar om de toerist te brengen naar de hotels met klinkende namen als Mont Cervin, Admiral, Allalin en Mirabeau. Om de sfeer van het dorp te proeven is het leuk om de hoofdstraat rechtsaf in te slaan. Het dorp bruist van het even: veel winkels en terrasjes strijden om de gunst van de toerist. Overal domineert de Matterhorn het uitzicht, jaarlijks zijn er honderden alpinisten die de klim wagen. Maar wie Zermatt slechts een enkele dag bezoekt, kan zich ook comfortabel naar grote hoogtes laten brengen. Een traditioneel uitstapje is met de tandradbaan naar de Gornergrat (3089 m), met een uniek panorama op de Walliser Alpen, met de tweeling Castor en Pollux, en het hoogste punt van Zwitserland, de Dufourspitze (4634 m). Met drie kabelbanen achter elkaar vanuit Zermatt bereikt men de Klein-Matterhorn (3820 m). Reken op een reistijd van zeker 60 minuten (enkele reis). Deze hoogste kabelbaan van Europa biedt een pure sensatie, en de waarschuwing om zich op deze hoogte vooral rustig voort te bewegen is niet overbodig. De lucht is er immers beduidend ijler, en kan leiden tot duizeligheid. Hier bevindt zich het zomerskigebied van Zermatt, dat ook vanuit de Italiaanse kant kan worden bereikt. Een minder hoog maar zeker zo aantrekkelijk uitzichtpunt bevindt zich op de Rothorn op 3103 m (metro naar Sunnegga (2290 m), overstappen naar Blauherd, overstappen naar Rothorn). Bij Sunnegga ligt een aantal meertjes, die een wandeling (met steeds het bijzondere panorama) nog aangenamer maken. Zermatt beschikt in totaal over 400 km gemarkeerde wandelpaden. Om dichtbij de Matterhorn te komen kan men met de kabelbaan naar Schwarzsee, een meertje op 2582 m dat overigens vrij groen is. Daarvandaan loopt een stijgend pad naar de Hörnlihütte op 3260 m. Het is het bekende uitgangspunt voor Matterhornbestijgingen. Men serveert er diverse röstispecialiteiten; de wandeltijd ernaartoe bedraagt circa 2 uur. Bron: www.wallisgids.nl

Bij het toeristenburo kun je kostenloos een plattegrond meenemen, waar zowel zomer- als winterwandelingen op staan.
Daarna gaan we op zoek naar de Matterhorn. Waauww…..ik ben er gewoon stil van….zo mooi.

We lopen eerst wat door de straatjes en moeten regelmatig aan de kant springen voor de elektrische wagentjes die de bezoekers naar hun hotels brengen. Dit vinden we toch wel een minpuntje van Zermatt.

Er zijn allerlei kabelbanen die je naar alle uithoeken van Zermatt brengen en je kan met de trein naar de Gornergrat,
waar je 29 bergtoppen van 4000 meter of hoger kan zien.
We overleggen de mogelijkheden en besluiten om met de metro naar Sunnegga Paradise te gaan en dan verder te zien.
We kunnen dan eventueel met de kabelbaan verder naar boven, maar ook terug naar Zermatt wandelen.
Annette van de Alpenfreaks heeft ons dit geadviseerd als alternatief voor de Gornergrat. Marc en Anette komen al jaren in Zwitserland en zij weten zeer mooie plekjes te vinden! Tijdens opzoekwerk op internet had ik ook al gelezen dat je vanaf Sunnegga Paradise de Matterhorn van de fotogeniekste zijde ziet. Reden te meer om hier naar toe te gaan, nietwaar!
En de naam "Sunnegga Paradise" belooft je toch wat, of niet?

We kopen een enkele reis naar Sunnegga Paradise en kunnen ook hier vrijwel direct de metro instappen.
Deze loopt onder de grond naar boven van 1700 naar 2288 meter boven de zeespiegel.

Binnen 5 minuten zijn we boven en staan we oog in oog met de Matterhorn.
Waanzinnig mooi! Ons fototoestel maakt vandaag denk ik overuren, want ik blijf maar fotograferen!

Sunnegga Paradise doet zijn naam echt eer aan! Het is hier écht een paradijs!

De Matterhorn (Italiaans: Cervino; Frans: Cervin) is één van de bekendste bergen ter wereld. De berg is 4478 m hoog, gelegen in de Walliser Alpen, op de grens van Zwitserland (Wallis) en Italië (Valle d'Aosta). De Zwitserse kant van de berg is het bekendst: het is een symbool voor Zwitserland geworden. Aan de Italiaanse kant ligt het eveneens toeristische Breuil-Cervinia. In 1581 werd de Matterhorn de eerste keer onder de naam Mont Cervin genoemd, later kwamen ook nog Monte Silvio en Monte Servino voor. In 1682 werd de naam Matterhorn de eerste keer oorkondelijk vermeld. Van de kant van Zermatt heeft de Matterhorn een piramide-vorm, het is bijna een toren. Dat maakt hem meteen moeilijk te beklimmen. Bij de klim en de afdaling moet men opletten om de afgronden te omzeilen. Met name vanuit het westen, vanuit de bergen in Wallis heeft de Matterhorn de vorm van een kathedraal, met een lange horizontale graat naar het zuiden. De berg is een veel beklommen vierduizender in Europa. Bij deze beklimmingen zijn inmiddels meer dan 400 mensen omgekomen. Een lokale legende is Ulrich Inderbinen die, het meest als berggids, de Matterhorn 371 keer in zijn leven heeft beklommen, de laatste keer, nog niet lang geleden, op 90-jarige leeftijd. Bron: www.wikipedia.nl

We lopen een klein stukje omhoog over de Murmelweg, maar vinden deze weg vrij stijl.
Aangezien het middaguur inmiddels voorbij is, zoeken we hier een plekje om onze broodjes op te eten.
We genieten samen van het prachtige uitzicht en de stilte rondom ons heen.

We kunnen vanaf onze picknickplaats de toppen van het Monte Rosa massief zien.

Tussen de bloemetjes en met uitzicht op de Matterhorn nuttigen we onze lunch.

Nadat we daar een tijdje gezeten hebben lopen we terug naar Sunnegga en bekijken de wandelwegen naar beneden.

Voordat we de wandeling naar beneden starten, vereeuwigen we ons eerst nog met de Matterhorn op de achtergrond.

We kiezen voor de Gourmetweg, een 4,9 kilometer lange wandeling, waar je volgens de beschrijving ongeveer anderhalf uur over zal doen. We dalen dan 668 meter, toch vrij veel, van 2288 meter naar 1620 meter boven de zeespiegel.
In Findeln zijn verschillende restaurantjes waar je een tussenstop kunt houden.

Door op de kompas te klikken, kunt u de gps-gegevens van de wandeling inzien.

We wandelen eerst richting de Leisee, waar je ook heerlijk kan picknicken.

Onderweg komen we zeer veel Japanse toeristen tegen, sommige met wel 3 fototoestellen om hun nek.
Ze fotograferen werkelijk álles!

We moeten helemaal naar beneden, daar ligt Zermatt.

We lopen richting het mooie dorpje Findeln en dalen dan verder af naar Zermatt.

We zien zelfs een Murmeltier op de uitkijk staan.

Findeln is een erg knus dorpje met verschillende eetgelegenheden.

Langzaam aan zijn we aan de boomgrens beland en zien we de vele hotels die Zermatt bevat.

Vele hotels worden in de zomerperiode verbouwd voordat het drukke winterseizoen begint.

In Zermatt zelf lopen we nog door de gezellige straatjes.

Zermatt blijkt twee zustersteden in Japan te hebben, Kyoto en Myoko, vandaar de vele Japanse toeristen hier!

Zermatt is very popular with tourists from Japan, therefore Zermatt is twinned with two Japanese towns. Since the 30th September 1994 Zermatt has had a friendship with Myoko Kogen, which merged with Arai and Myoko City to become Myoko City in 2005. It is home to the active volcano Mount Myoko (2454 m). Zermatt's second Japanese twin town is Kyoto. The friendship was established in summer 2004. Bronze relief tablets of the two friendships can be found in the the so called "Myoko Corner" which is located just next to the St. Mauritius Church. Bron: www.virtualtourist.com

De St.Mauritiuskerk is ook erg mooi.

Er is vanalles te zien in het bergdorp.

We besluiten om een kop cappuccino te drinken bij Restaurant Pollux.
Jammergenoeg hebben ze geen apfelstrudel meer!

En terwijl we op het terras zitten, komen er een tweetal alpenhoornblazers langs. Wanneer ik even later alpenhoornmuziek hoor, loop ik er naar toe om te luisteren. Het maakt het allemaal nét even gezelliger hier, geweldig!

Terug op het terras komt er vanalles voorbij.
Bergbeklimmers die net een flinke tocht achter de rug hebben en een koetsier die vakantiegangers naar hun hotel brengt.

En wanneer we denken dat we alles gezien hebben, komt er nog een stoet berggeitjes voorbij!

We genieten hier met volle teugen van het prachtige weer en de prachtige omgeving.

Helaas wordt het langzaam tijd om weer terug naar ons appartement te gaan en lopen richting het station,
om de shuttle naar Täsch te nemen, waar onze auto staat.
We hebben vandaag een geweldige mooie dag beleeft, die ons nog zeer lang zal heugen!

Vorige pagina / Terug naar boven / Volgende pagina