Zondag 20 juli 2008
- Obergoms -
Wandeling van Gluringen naar Ritzingen en langs de Ritzingerfeldkapelle weer terug
Na een vrij goede nachtrust zitten we rond 8.15 uur aan ons ontbijt.
Gisteren had ik nog in Oostenrijk bij de Billa broodjes gehaald, die we vanochtend lekker bij een kop koffie opeten.
Voor de lunch en avondeten moeten we wat gaan verzinnen, maar dat komt wel goed. Anders slaan we wel een keer een maaltijd over, we kunnen het beide wel hebben (ahum…) Tijdens het ontbijt kunnen we genieten we van het mooie uitzicht.
Een beetje jammer is dat we een appartement op de parterre hebben en we niet direct naar buiten kunnen lopen.
We moeten dan terug naar de voordeur van het appartementenhuis en dan omlopen om op ons eigen terrasje te komen.
De temperatuur is heerlijk, zowel in als buiten het appartement. Het zonnetje schijnt uitbundig.
We trekken dan ook direct onze wandelschoenen aan, omdat ze na de middag buien voorspellen.
We lopen vanuit ons appartement direct de natuur in, en zijn zo bij de vele wandelpaden.
Eerst wandelen we naar het piepkleine station van Gluringen.
Hier komt zowat ieder half uur de Matterhorn-Gotthard Express langs en om de zoveel tijd ook de panoramatrein
van de Glacier Express. Deze gaat verbindt de steden St.Moritz en Zermatt met elkaar.
De Glacier-Express is een sneltrein in Zwitserland die sinds 1930 de steden St. Moritz, Chur, Disentis, Andermatt, Brig en Zermatt verbindt. De smalspoortrein rijdt via de sporen van de Rhätische Bahn en de Matterhorn-Gotthard-Bahn (een fusie uit 2003 van de De naam van de trein komt van de Rhônegletsjer, waar de trein tot 1981 langsreed. Sinds 1982 is het tracé waaraan deze gletsjer ligt, |
 |
 |
We wandelen verder richting het Waldpfad en kiezen dan de Rottenweg richting Blitzingen.
Deze weg loopt langs de Rhône, die in dit gedeelte nog Rotten wordt genoemd.
De Rhône is een rivier in Zwitserland en Frankrijk en de grootste Europese waterleverancier van de Middellandse Zee. De Rhône begint aan de grote Rhônegletsjer bij de Furkapas in het noordoosten van het Zwitserse kanton Wallis (Valais) en stroomt daarvandaan in zuidwestelijke richting. De grenzen van het kanton komen overeen met die van het stroomgebied van de rivier. Bij Lyon voegt zich de Saône bij de rivier en stroomt de Rhône definitief verder naar het zuiden. Hier begint de benedenloop, die goed De Rhône mondt uit in de Golfe du Lion, die deel uitmaakt van de Middellandse Zee. |
 |
Onderweg komen we in gesprek met enkele Zwitsers die ook herdershonden hebben gehad.
Het valt ons op, dat ook hier de hond erg welkom is. Zeker omdat er om de zoveel meter een hondenprullebak staat waar je de hondendrollen kunt deponeren. Tevens hangen er plastic zakjes aan waarmee je weer de nieuwe hondendrollen kan opruimen die je hond achterlaat. Een prima idee! Zo moeten ze het ook maar bij ons in Nederland doen, zijn ze gelijk af van het probleem hondenpoep. En degene die het dan niet opruimt en de poep laat liggen mogen ze dan ook een dikke bekeuring geven.
 |
 |
Het uitzicht onderweg over het Gomsdal is erg mooi. In de verte zien we de wit besneeuwde toppen van de Walliser Alpen.
Het pad komt uit bij de camping van Ritzingen en wij besluiten om door het dorp richting de Muttergotteskapelle van Ritzingerfeld te lopen en zo weer terug naar Gluringen te wandelen.
De typisch Walliser donkerhouten huizen en schuren zijn overal goed herkenbaar.
 |
 |
 |
 |
Intussen hebben we prachtige uitzichten op de Walliser Alpen met de bergen die meer dan 4000 meter hoog zijn!
De Muttergotteskapelle Ritzingerfeld valt direct op in het landschap.
Het dorpje Ritzingen is ook erg mooi.
 |
 |
 |
 |
Obergoms heeft overigens ontzettend veel wandelmogelijkheden, zowel voor in de zomer als in de winter.
De weg naar de kapel is zeer mooi, zowel het uitzicht voor ons.......
.....als achter ons.
Die Muttergotteskapelle im Ritziger Feld, wird auch als "Ritzingerfeldkapelle" bezeichnet. Die Wallfahrtskapelle liegt auf dem Grund der Gemeinde Grafschaft VS, zwischen den Ortschaften Ritzingen und Gluringen. Sie befindet sich oberhalb der heutigen Hauptstrasse im Ritzinger Feld, an der alten Verbindungsstrasse, zwischen den beiden Ortschaften auf einer Höhe von 1357 Meter über Meer. Das Kapellenbuch beginnt im Jahr 1687, was auch mit den Jahreszahlen am Portalscheitel und in der Archivolte der Sakristeitüre übereinstimmt. Der Bau wurde mit grösster Wahrscheinlichkeit am 14 Juli 1693 eingesegnet. Renovationen und Reparaturen sind aus den Jahren 1851, 1863, 1867-69, 1873 bekannt. Die letzte Renovation wurde 1968 durchgeführt, wobei das schadhafte Relief am Stirnfassadenportal 1973 erneuert werden musste. Als 1920 die Pfarrei Gluringen gegründet wurde, wurde die Kapelle der Kirchgemeinde Biel zugesprochen. Mit dem Recht, |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Bo zit netjes buiten te wachten als een van ons de kapel aan het bekijken is.
De kapel ziet er aan de achterkant niet zo mooi uit als aan de voorzijde.
We wandelen weer verder en hebben nu uitzicht over Gluringen en in de verte de Furka.
Ook langs deze weg staan prullebakken voor de hondepoep!
Vanzelf komen we uit in Gluringen.
De Ritzingerfeldkapelle is een blikvanger in de omgeving!
Door op onderstaande kompas te klikken, worden de gps-gegevens zichtbaar van deze wandeling.
Het loopt rond het middaguur als we weer terug zijn in ons appartement.
Aangezien we door het wandelen honger hebben gekregen en niets in huis hebben om te eten, stappen we in de auto en gaan we de omgeving verkennen om te kijken of er een winkel of bistro open is waar we broodjes kunnen halen.
In Fiesch treffen we het, hier is de bakker open. We kopen er brood voor morgenochtend en iets lekkers voor bij de koffie vanmiddag en rijden daarna naar de pizzeria om hier wat warms voor de lunch te halen.
De pizzabakker maakt een lekkere Focaccia voor ons, een licht gekruid pizzabrood.
Dit eten we thuis bij een kop koffie op. Intussen is de Formule 1 begonnen, en als Bart daar naar aan het kijken is,
zet ik de foto’s op de laptop en werk de verslagen bij.
We merkten al dat het weer ging veranderen want vanochtend begon het al behoorlijk te waaien en nu komen er verschillende donkere wolken op ons af waar af en toe een flink aantal regendruppels uitvallen.
Na de koffie en de Formule 1 gaan we nog wat van de omgeving verkennen. Omdat het inmiddels bewolkt is geworden is wandelen geen optie meer. We stappen daarom in de auto en rijden het Gomsdal naar beneden.
Mijn veronderstelling van het Gomsdal was dat het een breed dalbekken was, maar het tegendeel blijkt waar.
De weg loopt als een taartpunt naar beneden waar dan de Rotten stroomt. De weg loopt langs hellingen,
soms langs afgronden. Wel een mooie weg hoor, maar anders dan ik in gedachten had.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
We rijden tot bijna in Visp, maar het weer is intussen zo slecht geworden dat we ons gauw omdraaien
en terug rijden naar Gluringen. Hier schijnt het zonnetje gelukkig alweer!
We besluiten om te gaan eten bij de “buren”, Hotel Gommerhof.
Hier bestellen we beide een Hohlsteinschnitzel, een gepaneerde schnitzel met spiegelei en sardellen,
ansjovis in het Nederlands, een piepklein zout visje.
Na het eten wandelen we nog een rondje met Bo en gaan dan weer snel terug naar ons appartement
omdat de volgende regenbui zich alweer aankondigt.
De voorspellingen zijn vrij gunstig, het zal de rest van de week alleen maar beter weer worden.
Morgen moeten we eerst zorgen dat er boodschappen gehaald worden, alvorens we iets gaan ondernemen.
De eerste dag is ons inderdaad al goed bevallen, de omgeving is in ieder geval zeer mooi
en zal waarschijnlijk nog alleen maar mooier worden.