Vrijdag 25 juli 2008
- Brig -
Vanochtend slapen we uit, de wandeling gisteren was toch wel vermoeiend,
wat weer een voordeel is voor een goede nachtrust.

Tijdens het ontbijt overleggen we wat we vandaag gaan doen.
We willen het in ieder geval rustig aan doen en besluiten om naar Brig te gaan, waar we wat willen rondkijken en winkelen.
We twijfelen nog even tussen Brig en Visp maar volgens de ANWB-gids zou Brig toch mooier zijn.
Brig ligt op 680 meter boven de zeespiegel en is de bedrijvige hoofdstad van het Duitstalige Wallis en net als Martigny een kruispunt van internationale handelswegen. Het is de belangrijkste plaats op de doorgaande route tussen de Simplonpas en de Lötschbergtunnel naar Berner Oberland. Daarnaast is het een knooppunt van spoor- en busverbindingen. Op de Bahnhofplatz krijgt men een goede indruk |
![]() |
Na het ontbijt stappen we de auto in en rijden richting Brig,
waar we de auto parkeren in de parkeergarage nabij de Altstadt, zo zitten we direct in het centrum.


We lopen de winkelstraat in maar we zijn er vrij snel doorheen. Het voorspelde winkelaanbod valt ons toch wat tegen.
![]() |

![]() |
![]() |


We wandelen verder naar het Stockalperpalast.

Onverbrekelijk verbonden met Brig is de naam Stockalper. De adellijke handelsman Kaspar J.Stockalper (1609-1691)
bezat alle wegen en tolbruggen van de Simplonroute tussen Italië en Frankrijk en het monopolie op zout en zijde. Hij handelde in (edele) metalen, wapens en wijn. De Dertigjarige Oorlog (1618-1648) verzekerde hem lange tijd van imkomsten. Hij werd zeer vermogend, was bevriend met keizer en paus en hij wilde ook laten zien dát hij dat was. De gebroeders Bodmer von Prismell bouwden voor hem een groot paleis in Italiaanse stijl, dat tevens diende als opslagruimte, overslagplaats en uitkijkpost. Naast zijn eigen slot was Stockalper ook nog bouwheer voor de kerk Maria Hemelvaart in Glis, het kanaal van Vouvry naar Collombey, het Kollegium Spiritus Sanctus en het klooster St. Ursula. Het verhaal liep echter slecht af, de bevolking werd afgunstig, Stockalper werd van landverraad beticht en moest vluchten naar Italië. Zijn vermogen werd geconfisqueerd. Na twee jaren mocht hij als oude man terugkeren naar Wallis om er te sterven. Het Stockalperpalast (1658-1678) heeft een gigantisch binnenhof met rondom hoge booggalerijen, gedragen door granieten en tufstenen zuilen. Drie vergulde uivormige torenspitsen, genaamd Caspar, Melchior en Balthazar, zoals de drie koningen, bekronen het trotse bouwwerk. Een uniek smeedijzeren hek met drie boomstronken van het familiewapen vormt de toegang tot de paleistuin. Het binnenhof is gratis te bezoeken; daar zijn ook kaartjes te koop voor rondleidingen door het gebouw en de galerie Matza met veel historische documentatie. Bron: ANWB Goud Wallis - Berner Oberland |
![]() |
![]() |

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
We lopen via het smeedijzerenhek naar de paleistuin.
De tuin van het slot was in de loop der jaren verwilderd en verpauperd, werd zelfs als campingplaats misbruikt en in de periode tussen 1955 en 1961, toen het slot zelf gerestaureerd werd, als stortplaats voor het bouwafval gebruikt. Daarna werd de plaats een beetje opgevrolijkt met wat groen, maar van de oorspronkelijke glans van de plek was niet veel meer over dan alleen nog de topografie. Aan vier gerenommeerde tuin- en landschapsarchitecten werd door de stad Brig en de stichting die het slot beheert een studieopdracht gegeven voor een herinrichting. Het waren Jane S. Bihr-de Salis, Michel Desvigne, Prof.Dr. Dieter Kienast en Weber & Saurer. Unaniem is het studieplan van Dieter Kienast door de jury uitgekozen. Kienast was een internationaal bekend landschapsarchitect van het Büro Stöckli, Kienast und Köppel die in 1995 een eigen bureau oprichtte met Günther Vogt en zijn vrouw Erika Kienast-Lüder. Kerstmis 1998 overleed Dieter Kienast aan kanker, een grote schok voor de Zwitserse en de internationale tuin- en landschapsarchitectuur. Het plan van Kienast werd vervolgens in de jaren 2000-2002 gerealiseerd door tuin- en landschapsarchitect David Bosschard. De aanleg en de beplanting werden verzorgd door Gebroeders Guler. De totale herinrichtingsom van 3,6 miljoen Zwitserse Francs (ongeveer 2,4 miljoen euro vandaag) werd door verschillende overheden, de loterij en een legaat van Adrian von Stockalper bekostigd. Na aanleg is de tuin door de stichting Stockalperschloss aan de gemeente Brig-Gils geschonken, die de verantwoordelijkheid voor het onderhoud aanvaardde. Bron: www.tijdloos.nu |

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
We rijden weer terug naar ons appartement, waar we onze broodjes opeten en de koffers alvast gaan inpakken.
Morgen is namelijk alweer de terugreis, jammer.
Bart en ik plaatsen opnieuw het dakkoffer op de auto en laden het zover in.
Ook in Zwitserland willen we onze trend doorzetten om op de laatste dag te gaan uiteten.
We gaan opnieuw naar de “buren”, Gommerhof, we kunnen hier lekker op het terras zitten, de temperatuur is erg aangenaam.
Dit keer bestel ik Schweingeschnetzelten met rösti en Bart een gepaneerde schnitzel met frites.

Na het eten wandelen we nog een laatste keer door het gezellige dorpje Gluringen
en deponeren onze laatste afval in de speciale bakken in het “afvalhuisje”.
We duiken vroeg ons bedje in, de laatste nacht in Zwitserland. Morgen willen we vroeg vertrekken.
