Dinsdag 26 juli 2011

- Livigno -

Bij Punt la Drossa takt naar rechts de smalle, 3,4 kilometer lange "Munt la Schera" tunnel af die de verbinding vormt met het Italiaanse Livigno. Hier moeten we even stoppen omdat er maar één rijstrook is en het verkeer om beurten door de tunnel mag rijden. De tunnel is eigendom van de Engadiner Kraftwerke en zij vragen tol om erdoorheen te rijden.

De tunnel komt uit op de stuwdam van het Lago di Livigno (ook wel Lago del Gallo of Luwinersee genoemd).
Dit langgerekte, 9 km lange stuwmeer ligt op een hoogte van 1805 meter boven de zeespiegel en heeft een oppervlakte van 4,71 km². De 130 meter hoge stuwmuur ligt op de grens Zwitserland-Italië, de rest van het meer ligt op Italiaans grondgebied.

We rijden door ontelbare lawinegalerijen waarbij we continue uitzicht hebben op het stuwmeer.

Halverwege zien we een mooie picknickplaats, ideaal te pauzeren.
Het middaguur is tenslotte al verstreken, dus is het tijd om de meegebrachte picknickwaar op te peuzelen! Het is niet zo heel erg warm, dus de fleecejassen worden aangetrokken en de picknicktas met voorraad wordt uit de auto meegenomen.
Heerlijk rustig is het hier en het zonnetje schijnt!

Het uitzicht vanaf de picknickplek over het 9 kilometer lange Lago di Livigno met de lawinengalerijen.

We rijden na een tijdje weer verder en komen vanzelf in Livigno uit.

Livigno is een gemeente in de Italiaanse provincie Sondrio (regio Lombardije). De bewoners van Livigno heten Livignezen. Het wordt ook wel "Little Tibet" genoemd omwille van de vaak zeer koude temperaturen. Het dorp is nu vooral bekend als skigebied en belastingvrije zone. Livigno is ontstaan uit de samensmelting van drie dorpjes in de vallei tussen de bergen. Ook het kerkdorpje Trepalle op de route naar Bormio hoort bij de gemeente. Over het hoe en waarom deze vallei taks-vrij is geworden gaan vele verhalen rond. Volgens de overlevering was het zo dat telkens iemand op pad werd gestuurd om de belastingen te innen in Livigno deze op mysterieuze wijze verdween. De realiteit spreekt echter minder tot de verbeelding. De toekenning kwam er om te zorgen dat de vallei bewoond bleef om zodoende als staat ook eigendom in de vallei te kunnen claimen. De taks-vrij status van Livigno wordt voor het eerst toegekend rond 1840 door Oostenrijk-Hongarije. In 1910 bevestigde het Italiaanse Koninkrijk en later ook de republiek deze status. En dan aan het einde werd in 1960 door de EEG de taxvrijstatus definitief vastgelegd. De reden voor deze toekenning is te zoeken in de moeilijke bereikbaarheid van Livigno tijdens de winter en eeuwenlange armoede in de regio. Eind jaren 50 wordt een overeenkomst gesloten tussen Italië en Zwitserland om het water van het Spöl voor gemeenschappelijke doeleinden te gebruiken. Er wordt een dam gebouwd en het stuwmeer Lago di Livigno ontstaat. Het stuwmeer wordt gebruikt om elektriciteit op te wekken. Aangezien voor de aanleg van deze dam heel wat materialen moesten worden aangevoerd werd een tunnel gemaakt tussen Zwitserland en Livigno: de "Munt La Schera" tunnel. De toenmalige burgemeester van Livigno zag onmiddellijk het nut van deze tunnel in en tekende in 1963 een overeenkomst met de Zwitsers om de tunnel en de weg over de dam open te stellen voor het verkeer na het beëindigen van de werken. De definitieve ontsluiting van Livigno was nu een feit. Bron: Wikipedia

We parkeren op een van de vele parkeerplaatsen, en krijgen van een parkeerwachter een briefje waar het tijdstip staat opgeschreven van parkeren. Als we weer weggaan, betalen we de nodige parkeerkosten.

We wandelen op ons gemak door dit “belastingparadijs”. De meeste winkels zijn nog gesloten. We zitten tenslotte in Italië en daar houden ze tussen 12 en 15 uur een siësta! Het is hier wel anders dan Samnaun, daar liggen ontzettend veel juweliers.
In Livigno zien we voornamelijk veel sportwinkels. Het is eigenlijk één langgerekte (autovrije) straat met vele winkeltjes en terrasjes. Het heeft een hele sfeervolle uitstraling. Ondanks dat we op een hoogte van 1816 meter boven de zeespiegel rondlopen, is de (gevoels) temperatuur erg aangenaam.

Die Kirche der Heiligen Maria in Livigno (Chiesa di Santa Maria).

Livigno is een gezellig en sfeervol dorpje.

We nemen plaats op een van de vele terrasjes en bestellen een cappuccino met apfelstrudel. Je merkt meteen aan de prijzen dat je in een tax-free-zone zit, want waar kost een heerlijke Italiaanse cappuccino nog € 1,50?
We bestellen al vrij snel een tweede cappuccino, zo lekker is hij! We genieten op het terras van de omgeving,
van de vele toeristen en van het heerlijke zonnetje!

Het blijft een genot om hier rond te lopen, er is veel te zien langs de langgerekte winkelstraat.

We vinden in het centrum nog een mooie geocache en een goede twee uurtjes later houden we het voor gezien en wandelen
weer terug naar onze auto. We willen via de Berninapas terugrijden, zeker nu het nog mooi weer is!

We betalen de parkeerkosten en worden met een vriendelijke “Ciao” uitgezwaaid door de parkeerwachter. Voordat we verder rijden, rijden we eerst terug naar een van de vele tankstations, om de tank vol te gooien. Waar betaal je tegenwoordig nog 95 eurocent voor één liter diesel? Gauw van profiteren dus!

Vorige pagina / Terug naar boven / Volgende pagina