Donderdag 2 september 2010
- Samnaun -
Om 7 uur worden we wakker door het gepiep en geratel van mijn mobiele telefoon. Vandaag gaan we vroeg op pad,
we hebben namelijk afgesproken met Peter en Emmy en hun hond Xela in Samnaun om 11 uur.
Het is een afstand van ongeveer 175 kilometer, waar we zeker 2 uurtjes voor nodig zullen hebben.
 |
Al voor de vakantie hebben we met elkaar contact gehad om, als het wederzijds zou uitkomen, een gezamelijke wandeling te ondernemen.
Peter en Emmy verblijven in het Zillertal, een behoorlijke afstand van Eichenberg.
We hebben dan ook besloten om ergens halverwege af te spreken. Samnaun sprak ons beide aan, het enige was nog een gunstige dag te kiezen. Gelukkig hadden we allebei internet en e-mail ter beschikking op onze vakantie-adressen en na enkele mailtjes over en weer stond deze afspraak vast.
Als Bart Bo uitlaat, en de voordeur openmaakt, botst hij bijna tegen de bakker aan, die de grote mand met verse broodjes en andere lekkernijen komt brengen. Bart neemt de mand in ontvangst en zet deze neer in de gang. In de tussentijd heb ik de koffie al laten doorlopen en de tafel gedekt, zodat we meteen aan het ontbijt kunnen beginnen.
Al voor half 9 zitten we dus in de auto, uitgezwaaid door Marlene Sohler, en nemen meteen de autobaan richting Landeck. Omdat het erg mooi weer is nemen we ook dit keer de Arlbergpas. We hebben nog iedere keer geluk gehad, als we deze pasweg willen rijden. De Arlbergtunnel hebben we nog nooit hoeven te nemen. De verse sneeuw, die 2 dagen geleden hier is gevallen, is nog duidelijk zichtbaar langs de kant van de weg.
Mijn fototoestel ligt nog op de achterbank, dus Bart stopt langs de kant van de weg, zodat ik het toestel uit de rugzak
kan halen, om zo deze prachtig besneeuwde bergen te kunnen vastleggen.
 |
 |
We kunnen goed doorrijden en het is kwart voor 11 als we de auto parkeren op de afgesproken parkeerplaats bij het postkantoor. Ik stuur voor de zekerheid een sms-bericht naar Peter of ze er al zijn, en ik krijg meteen een bericht terug dat ze achter een bus zitten, en bijna op de plaats van bestemming zullen zijn. Bart wacht hun daarom op aan de kant van de weg,
zodat ze hun auto mooi langs de onze kunnen parkeren. Een hartelijk welkom volgt, niet alleen door ons, maar ook
Bo en Xela begroeten zich alsof ze elkaar al jaren kennen! Leuk om te zien hoe de klik er al meteen is tussen die twee!
Peter en Emmy starten eigenlijk altijd met een kop cappuccino, anders komen ze niet vooruit, zoals ze eensgezind zeggen!
We nemen plaats op het terras van Samnaunerhof. Hier zijn Peter en Emmy vaker geweest als ze op de ski’s Samnaun
komen binnenglijden. Het is voor hen, maar ook voor ons alweer een paar jaartjes geleden dat we er waren,
maar er is niets veranderd, dat zien we al meteen! Na de cappuccino’s en de gezellige klets, starten we onze wandeling en lopen Samnaun uit, maar we hebben niet direct een doel om naar toe te lopen.
Doordat er 2 dagen geleden sneeuw is gevallen en er nu een heerlijk zonnetje schijnt,
lopen we zonder jas door een prachtig berglandschap. Waar we ook kijken, het is zoooo mooi!
              |
 |
 |
 |
We komen langs een mooie beek waar veel "Steinmänchen" staan, een grappig gezicht.
 |
 |
Al kletsend en lopend en voor beide honden spelend, komen we na ruim een uur uit bij een bankje waar we kunnen uitrusten.
Dat kletsen en lopen tegelijkertijd vraagt behoorlijk wat energie!
Wij hebben zelf voor de lunch gezorgd en eten deze heerlijk bij het bankje op. Ondertussen wordt de omgeving veelvuldig door ons vastgelegd op het digitale kaartje.
Wel staat hier een fris windje, dus de meegenomen jassen zijn niet voor niets meegesleept!
 |
 |
 |
 |
Gisteren hebben we in Meersburg een knuffel"scrat" gekocht. Jullie weten wel, die eekhoorn uit de film "IceAge".
We willen proberen om "Scrat" ook bij onze uitstapjes op de foto te zetten.
Hier komt de eerste:
Bo en Xela vermaken zich nog steeds met elkaar, al zien we aan Bo dat hij onze hulp probeert in te schakelen om eventjes van Xela verlost te worden. Tja Bo, dat is toch iets wat je zelf moet doen!
Bo en Xela zijn inmiddels échte maatjes met elkaar. Mooi hè!
 |
|
Het mooie wat we zien is, dat Bo een echt voorbeeld is voor Xela. Emmy vertelde ons dat Xela niet durfde te drinken bij een stromend beekje. Nu zien we haar, onder Bo zijn kin, lekker drinken….uit een stromend beekje. Ook wilde ze bijvoorbeeld niet eten, maar toen we Bo even een hap lieten pakken uit haar bakje, at ze meteen de rest van de brokjes op.
Kijk maar hoe mooi de dierenwereld in elkaar zit!
We lopen weer terug naar beneden, we willen namelijk ook Samnaun zelf nog bezoeken.
Het zonnetje blijft gelukkig schijnen, al zit hoge sluierbewolking toch een beetje in de weg.
 |
 |
Als we terug in Samnaun zijn, nemen we plaats op het terras van de Smuggler Alm,
waar we opnieuw een heerlijke cappuccino drinken. Het is daar genieten in het zonnetje!
Peter en Emmy willen nog wat parfum kopen en we lopen terug het dorp in.
Ondertussen ontfermt Bart zich over Xela.
Ik fotografeer de mooie hotels en appartementen en het kleine kerkje wat midden in Samnaun staat.
 |
|
 |
 |
Een van de oudste kerkjes in Samnaun, de Mariahilf Kapelle.
 |
 |
 |
 |
Voor we het in de gaten hebben, wordt het tijd om afscheid te nemen, we hebben beide nog een lange rit voor de boeg.
We zien nog net voordat we de auto instappen een mooi lichteffect in de wolken. Of dit nu een halo is?
We besluiten om toch nog even te profiteren van de lage dieselprijzen hier en tanken de tank nog even vol.
Peter en Emmy doen bij het tegenoverliggende tankstation precies hetzelfde.
Bart koopt nog een ijsje voor onderweg en ik trakteer mezelf op een Toblerone. Omdat Peter en Emmy nog steeds aan de kant van de weg staan, maken we ons een beetje zorgen en rijden er naar toe. Maar als Bart het raampje opendraait,
zien we zowel Peter als Emmy ook genieten van een heerlijk ijsje!
Nadat we nogmaals afscheid hebben genomen rijden we de weg naar beneden om dan via de Landeckertunnel richting de Arlbergpas te rijden. Het blijft een prachtig gezicht die besneeuwde bergtoppen en de mooie blauwe lucht.
Achter deze berg, de Pfander, ligt ons appartement.
Om kwart over 7 zijn we weer terug in ons appartement en kunnen met zekerheid vaststellen dat dit een dag met een gouden randje is. Wat hebben we genoten vandaag, zowel van de mooie omgeving, en het gezelschap van Peter en Emmy.
En niet te vergeten Xela, het vriendinnetje van Bo.
 |
 |
Peter en Emmy, bedankt hé, deze dag is voor herhaling vatbaar!
Een mooie zonsondergang benadrukt nogmaals hoe mooi deze dag is geweest.
Peter en Emmy hebben ook een verslag gemaakt van deze wandeling.
Klik op het fotoboek om doorgelinkt te worden. Door op de kompas te klikken, worden de gps-gegevens zichtbaar.
 |
 |
