Zaterdag 28 augustus 2010
- Reisdag -
Al vroeg staan we op en ik loop voor de laatste keer naar de bakker om van die lekkere Zwitserse ballonbroodjes te halen.
Na het ontbijt laden we de laatste spullen in de auto. Het gaat gelukkig alweer een stuk beter met mijn elleboog en pols,
zodat ik ook weer wat spulletjes kan dragen. Jammer genoeg is het weer niet al te best.
Ik klop aan bij mevrouw Andenmatten om de rekening te voldoen en we zitten nog even gezellig aan de keukentafel te kletsen. Het wordt uiteindelijk tijd om afscheid te nemen en we bedanken haar hartelijk voor haar gastvrijheid en de mooie week in Saas Grund. We hebben écht genoten!
Om tien over negen rijden we dan de doorgaande weg op in Saas Grund richting Visp,
onze vakantie in Zwitserland zit er helaas op.
Maar…..we verplaatsen ons vandaag naar een ander vakantiestekje. Eichenberg in de Vorarlberg.
Dat mooie plekje op de Pfänder.
We hebben verschillende mogelijkheden om naar Eichenberg te rijden en we hebben ze allemaal gisteren uitgebreid besproken en op de kaart bekeken. We hebben daarna besloten om via de Grimselpas te rijden.
Helaas is het nu bewolkt en regenachtig en hoe verder we het Gomsdal inrijden hoe grijzer en grauwer het buiten wordt,
en het duurt dan ook niet lang voordat we in de regen rijden.
Regen, die opnieuw met bakken uit de hemel valt.
Van de Grimselpas zien we soms niet veel meer dan een paar meter van de weg voor ons.
De omgeving is geheel verzonken in de wolken en het regenwater stroomt zelfs als kleine watervalletjes de weg op.
De Grimselpas vormt de verbinding tussen de Zwitserse kantons Bern (Innertkirchen) en Wallis (Gletsch) en is een waterscheiding tussen Noordzee en Middellandse Zee. De huidige pasweg is aangelegd in 1894. De pashoogte ligt op 2.165 meter. Op de kale pashoogte ligt de diepblauwe Totensee en staat een aantal gebouwen waaronder twee hotels en een kleine kapel. |
 |
 |
Als we de Grimselpas naar beneden rijden komen we in het Berner Oberland, hier zijn we nog nooit geweest,
en helaas wordt het zicht hier ook niet veel beter.
Bij Meiringen slaan we af richting Lungern, en zo komen we vanzelf bij de Brünigpas, 1008 meter boven de zeespiegel.
Helaas blijft ook de omgeving van deze pas, net als de Lungerer- en Sarnersee voor onze ogen verborgen.
Bij Hergiswill nemen we een stukje van de snelweg A2, we hebben een tussenstop gepland in Seelisberg.
Het is kwart voor één als we, nog steeds in de stromende regen en bij een temperatuur van 11˚C,
de auto parkeren op een parkeerplaats in Seelisberg.
We hadden gehoopt op een prachtig uitzicht over het Vierwoudstedenmeer, maar jammer genoeg wint Pluvius het
vandaag van Helios. Bart loopt nog even een rondje en fotografeert de gebouwen van de Maharishi.
 |
 |
Verder zit er niets anders op dan onze broodjes in de auto op te eten en maar weer gauw verder te rijden richting Eichenberg.
De o zo mooie Axenstrasse in de stromende regen, het wil maar niet ophouden vandaag!
 |
 |
Het wordt pas droger als we de Oostenrijkse grens naderen.
We besluiten om eerst nog in Lochau boodschappen te doen, zodat we straks niet meer naar beneden hoeven te rijden.
Het is een genot om weer in een Oostenrijkse Billa rond te lopen. Het voelt zo vertrouwd en prettig aan.
We nemen alvast wat semmels mee voor morgenochtend in de oven, we vullen ons beleg voor op de broodjes weer aan
en laden nog andere heerlijke etenswaren in.
Het is half vijf als we de auto parkeren op de parkeerplaats bij de familie Sohler. Een hartelijk welkom en weerzien volgt.
Dit keer hebben we een appartement met uitzicht op de Bodensee besproken en Marlene brengt ons dan ook direct
naar dit appartement. Hier staat de vers gebakken “Kuchen” al op de keukentafel klaar.
Helaas is het nog steeds bewolkt en de buitentemperatuur blijft steken op 10˚C, maar we hopen erop,
dat we straks toch dat mooie uitzicht nog te zien krijgen.
We halen de koffers uit de auto en Marlene loopt al met de koffie achter ons aan. Aan de keukentafel en onder het genot van koffie en de verse vlaai kletsen we bij. De verwarming heeft ervoor gezorgd dat het er aangenaam warm is.
Het appartement waar we nu zitten is in het voorjaar verbouwd en heeft een gloednieuwe keuken gekregen.
Het hele appartement ziet er fantastisch uit.
 |
 |
De wolken die het uitzicht belemmerde zijn inmiddels ook al verdwenen en de prachtige Bodensee met de bergcoulissen
op de achtergrond is weer zichtbaar. Heerlijk, om dit de komende week dagelijks te kunnen aanschouwen!
Als je goed kijkt, zie je zelfs de vuurtoren van Lindau!
We ruimen het appartement verder in en nadat we ons hebben opgefrist wandelen we naar Gasthof Paradies.
Het is dan wel niet de eerste vakantiedag, maar wel de eerste vakantiedag van een nieuwe week. Tja, we moeten wel wát verzinnen om een reden te hebben om uit te gaan eten, nietwaar!
In Paradies is het erg druk, maar we vinden gelukkig nog een plekje binnen in het restaurant.
We bestellen ons een lekkere maaltijd en kletsen tijdens het eten over de afgelopen week en de week die nog voor ons ligt.
De zon, die inmiddels toch achter de wolken te voorschijn is gekomen, zakt weg achter de bergen aan de horizon.
Wat is het hier toch mooi!
