Dinsdag 25 augustus 2009
- Wandeling naar de Wolligerhütte -
Rond kwart voor acht worden we wakker. Bo is een beetje stijf, waarschijnlijk door de lange rit van gisteren
(ondanks dat hij de volledige achterbak voor zich alleen heeft gehad), en hij heeft vannacht langs het bed geslapen,
waar hij ook niet echt een comfortabele houding heeft gehad.
We wandelen samen naar de bakkerij en halen verse broodjes. Het is al ontzettend mooi weer!
Onder het genot van gezellige Oostenrijkse sfeerbeelden op de televisie eten we ons ontbijt op.
Omdat we al meerdere keren in Mallnitz zijn geweest en weten waar wat te zien is,
overleggen we tijdens het ontbijt wat we vandaag gaan ondernemen. We besluiten om naar de Wolligerhütte te wandelen.
De Wolligerhütte ligt ongeveer twee wandeluurtjes van Mallnitz vandaan en ligt in het Dösental.
We frissen ons op en maken de rugzak klaar voor de wandeling.
Gisteren vielen ons al enkele dingen in, die we vergeten zijn mee te nemen, vandaag komen er weer nieuwe dingen bij…..
tja, begrijpelijk in onze situatie toch? (om jullie een idee te geven: de zonnebrandcrème, toch wel essentieel in de bergen,
Bart z’n comfortschoenen voor korte wandelingen, z’n joggingbroek, de vers gekochte aardappelen,
een klokje zodat we weten hoe laat het is)…..
En omdat het prachtig weer is, is zonnebrandcrème toch wel een vereiste, zeker in de bergen, dus we kopen voordat we aan de wandeling beginnen een nieuw flesje en smeren ons direct goed in.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Om 11 uur zijn we klaar voor vertrek en wandelen boven langs de spoorlijn. Hier hebben we een mooi uitzicht over Mallnitz.


Op een gegeven moment wordt met duidelijke wegwijzers de weg naar de Wolligerhütte aangegeven.
![]() |
![]() |
We volgen het pad wat al direct vrij stijl omhoog gaat. Het uitzicht is prachtig, zeker met dit mooie weer!





Het pad komt uit bij een vervallen schuur.
Hier kan Bo wat drinken en kunnen wij even bijkomen en genieten van het uitzicht richting het Mölltal.






![]() |
![]() |
Het pad loopt verder het bos in. Af en toe is het zoeken, maar met de wandelkaart in de ene en de gps in de andere hand
(bij wijze van spreken….), blijven we op het rechte pad. (ha,ha).

Onderweg eten we onze broodjes op en drinken het meegebrachte water mee.
Het scheelt dat we voornamelijk in het bos lopen, het is best wel warm, het zonnetje schijnt uitbundig.
![]() |
![]() |

Rond half één komen we bij de Wolligerhütte aan, de mensen die er al zitten begroeten ons vriendelijk
en Bo krijgt direct een bak met water van de eigenaar.

Bart besteld zich een Bratwurst en ik een Fleischknödelsuppe wat we ons heerlijk laten smaken.
![]() |
![]() |
Ondertussen genieten we van het mooie weer, de prachtige wolkenluchten en het fantastische uitzicht.

De Auernig, de huisberg van Mallnitz, ziet er vanaf de achterkant weer heel anders uit!
Deze top kun je vanaf de Wolligerhütte ook bereiken, maar dat laten we voor nu even aan anderen over!
We blijven er lekker zitten en overleggen met de eigenaresse van de hut welke weg we als alternatief terug kunnen lopen.
Zij adviseert niet om via de weide terug te lopen, omdat er ook kalfjes rondlopen en de moederkoe deze goed beschermt.
Uit verschillende verhalen weten we dat dit inderdaad best riskant kan zijn.
We besluiten daarom om via de straat terug naar Mallnitz te wandelen en zo opnieuw van de prachtige bergwereld te genieten.

De Wolligerhütte
Het Dösental is schitterent! Zeker met deze prachtige wolkenpartijen!

Even spelen met de scherpte-diepte.
Bo poseert gewillig voor de camera!

Nog enkele sfeerplaatjes van het Dösental in Mallnitz.
![]() |

Uiteindelijk komen we weer uit bij het station van Mallnitz.

De Seebach is altijd een heerlijke dorstlesser voor Bo.
![]() |
![]() |
Rond half vijf komen we moe maar voldaan terug in ons appartement, waar we ons eigen potje eten klaarmaken.
De foto-oogst van vandaag wordt op de laptop gezet en bekeken.
De complete rondwandeling heb ik met de gps opgenomen, zodat een ander er ook eventueel wat aan heeft.
Voor de geïnteresseerden, klik op de kompas.

Morgen weer een nieuwe dag met mooi weer, wat we gaan doen? Wie dan leeft, wie dan zorgt, nietwaar?
