Donderdag 27 augustus 2009
- Umbalfälle -
Wanneer we wakker worden schijnt het zonnetje volop. Het belooft opnieuw een mooie dag te worden.
De weersvoorspellers geven in de middag kans op onweer, vaak is dat toch een plaatselijk iets.
We komen laat op gang, het uitgebreide ontbijt met een gekookt eitje, verse broodjes en jus smaakt iedere keer weer heerlijk. Onder het genot van een heerlijke kop koffie kijken we naar de oude shows die op de televisie herhaald worden.
Hier door zijn we pas rond 10 uur klaar voor vertrek. Mevrouw Melcher is altijd in voor een praatje en Charlie,
haar nieuwe hondje, wordt iedere dag nieuwsgieriger naar Bo. We vertellen haar dat we vandaag naar de Umbalfälle
willen gaan in het Virgental. Volgens haar zijn de watervallen inderdaad de moeite waard.
Via de Iselsberg rijden we door het altijd drukke Lienz en nemen dit keer de weg richting de Felbertauern.
We rijden daarna het 25 kilometer lange Virgental in, welke ligt ingeklemd tussen de Venedigergruppe in het noorden en de Lasörlinggruppe in het zuiden. De Isel ontspringt bij de grootste gletsjer, Umbal Kees, waarna deze overgaat in de Umbalfälle.
 |
 |
Rond half 12 parkeren we de auto op de parkeerplaats Ströden nadat we de Maut hebben betaald.
Het is er nog niet zo heel druk. Paard en wagen staan klaar om wandelaars die niet willen lopen, naar de Pebellalm te brengen.
Wij wandelen door de mooie omgeving en genieten van het ruisen van het water.
Het is warm en bewolkt, een ideale vorming voor onweer wat ze voorspeld hebben!
 |
 |
  |
 |
We komen aan bij de Pebelalm, op 1520 meter hoogte, waar we een plaatsje zoeken op het terras. Het middaguur is gepasseerd, tijd om onze magen te vullen. Voor mij een heerlijke Goulashsuppe en Bart bestelt worst met brood.
Ook hier kunnen we weer van een fantastisch uitzicht genieten!
 |
 |
 |
|
Bij de Pebelalm start het Wasserschaupfad Umbalfälle. Het watergeweld is enorm.
Vandaag draait het fototoestel weer overuren.
 |
 |
We wandelen steeds verder bergop langs de waterval. In de lente moet het watergeweld nog heviger zijn,
doordat de sneeuw aan het smelten is.
 |
|
 |
 |
       |
 |
       |
Boven aangekomen staan een paar banken langs de kant waar je eventjes kunt uitrusten.
Ook hier is de omgeving weer ontzettend mooi!
Bo rent hier ook weer lekker rond en neemt af en toe een slok water uit de Isel.
 |
 |
Wanneer Bo op een gegeven moment op mij af komt rennen, horen we een heel schel gefluit. Een murmeltier waarschuwt de anderen dat er gevaar heerst. Tja, zij kennen Bo niet, anders hadden ze ook niet hoeven fluiten!
De meegebrachte broodjes worden hier heerlijk opgepeuzeld en wandelen daarna weer dezelfde weg terug naar beneden.
Ondanks dat het dezelfde weg is, heb je toch weer hele andere uitzichten.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Je komt dan weer uit bij de Pebellalm, waar nog steeds een gezellige drukte heerst.
We laten deze hut voor wat het is en wandelen verder naar de parkeerplaats.
 |
|
Rond half 4 zijn we weer terug bij de auto, in de verte zien we de eerste opbollende wolken al van naderend onweer.
Ook heb ik deze wandeling opgenomen, klik op de kompas:
Terug in Mallnitz koken we zelf ons potje eten en bekijken daarna de foto-oogst.
 |
 |
Na het eten nog het dagelijkse rondje door het dorp, hmmmm, wat is Oostenrijk toch mooi!
