Woensdag 16 juli 2008
- Wandeling in het Seebachtal -
Rond 8 uur zitten we aan het ontbijt met verse broodjes.
Gisteravond laat kregen we een sms-bericht van Frans dat hij ons vandaag wil komen bezoeken.
De weersverwachting voor vandaag is erg gunstig, het wordt warm en zonnig. Gelukkig maar, het zou jammer zijn als Frans, Ans, Kees en Anita Mallnitz in de regen zouden zien!
Wij blijven vandaag in Mallnitz en gaan wandelen in het Seebachtal. Een van de 3 dalen van Mallnitz.
We hebben hier een paar jaar geleden ook al eens gewandeld, en het blijft een zeer mooi dal.
 |
 |
We parkeren de auto op de grote parkeerplaats bij de Ankogelbahn en bekijken de kabelbaan naar boven.
In eerste instantie willen we met de kabelbaan naar het middenstation om dan terug naar beneden te wandelen.
We zien er toch vanaf en besluiten om opnieuw in het Seebachtal te gaan wandelen.
De Stappitzer See ligt er prachtig bij.
De verse sneeuw op de bergen en de hemelsblauwe lucht maken het plaatje compleet!
We wandelen een gedeelte van het lehrpfad, wat voor een groot gedeelte door het bos loopt.
 |
 |
Het "blockwald"
 |
 |
Het Seebachtal is onder meer bekend door de vele watervallen, maar ook door het prachtige helderblauwe water.
 |
 |
 |
 |
Intussen is het tijd voor de lunch en op een bankje in de schaduw eten we onze broodjes op en genieten van de prachtige natuur om ons heen. De koeien en paarden lopen hier allemaal los en we horen eigenlijk alleen maar het kletterende water van de verschillende watervallen en het vrolijke fluiten van de vogeltjes in de bomen. Zalig!
Wanneer we terugwandelen komen we mensen tegen die we ook al in de file voor Böckstein hebben gezien. Zij hebben er echt de pest in dat het weer deze week zo slecht is en dat ze daarom morgen al naar huis vertrekken…..jammer voor hun,
wij blijven voorlopig nog even hier, ook al is het weer over het algemeen minder mooi dan voorgaande jaren.
Wanneer we teruglopen horen we op een gegeven moment een koe flink loeien. En wat blijkt, haar kalfje staat in de Seebach en het lukt niet om eruit te komen. Het kalfje probeert vanalles en staat uiteindelijk te rillen op de poten.
Twee meisjes komen op het geloei van de koe af en als zij het kalfje willen helpen lukt het hen om het kalfje uiteindelijk zover te krijgen dat hij op het droge te komt. De twee meisjes leiden het kalfje richting het pad, maar hier is een hekwerk omheen. Bart gaat de twee meisjes helpen en na enige inspanning, lukt het hun om het kalfje door een poortje in het hekwerk te krijgen zodat hij weer herenigd wordt met de moederkoe. Zij heeft alles op een afstand gevolgd en samen lopen ze loeiend de wei in.
Als we terugzijn in Mallnitz gaan we nog inkopen doen en frissen ons daarna op voor het bezoek van de familie Jacobs.
We lopen alvast het dorp in om ze op te wachten en komen Günther tegen. Hij komt al 30 jaar in Mallnitz en we hebben hem 2 jaar geleden leren kennen in Eggerhof. Hier verblijft hij zowat de hele zomer. Ook komen we Hans Melcher tegen, die met zijn elektrische rolstoel door het dorp rijdt. Met hem maken we ook een gezellig praatje.
Intussen komt de Subaru van Kees aanrijden en we wijzen hem de weg naar de parkeerplaats bij onze woning.
Wij lopen dan snel terug naar ons appartement waar Kees de auto inmiddels heeft geparkeerd en Frans ons al tegenmoet loopt. Een hartelijk weerzien volgt.
Onderstaande foto's zijn grotendeels door Frans, Ans en Kees gemaakt.
We gaan gezellig in de tuin zitten onder de dennenboom en drinken een kop koffie met Kärtner Reindling,
een soort cake met rozijnen en kaneel maar toch weer anders.
 |
 |
Uiteraard willen we Frans, Ans, Kees en Anita ook wat van Mallnitz laten zien en na de koffie wandelen we gezamelijk naar het dorp. Ook zij zijn vrijwel direct onder de indruk van de gezellige sfeer die er in Mallnitz heerst.
De hoge bergen rondom Mallnitz met de besneeuwde bergtoppen geven Mallnitz echt het kenmerk dat het een bergdorp is.
Wat er aan de hand is en waar we met zijn allen naar aan het kijken zijn? Ik weet het écht niet meer.
Schijnbaar is het wel interessant want zelfs Bo kijkt mee!
Frans, Ans, Anita en ik op het dorpsplein in Mallnitz.
Inmiddels is het allang etenstijd en Anita wil graag pizza eten. De rest van de familie en wijzelf zijn er ook wel voor te porren.
Na een kort overleg gaan we eten bij Eggerhof, hier krijg je tenslotte ook pizza! En op deze manier kunnen we hun gelijk overtuigen waarom Mallnitz en Eggerhof zo geliefd is bij ons! De eigenaar komt ons, zoals altijd, persoonlijk begroeten.
In plaats van pizza bestelt de familie Jacobs zich het Wiener Schnitzel menu. Het eten is erg gezellig én lekker.
Günther komt nog even bij ons zitten en ik wordt samen met hem vereeuwigd op de foto.
Jammer genoeg wordt het tijd voor de familie Jacobs om weer terug naar de Ossiacher See te rijden.
Het is hier ongeveer 1 uur rijden vandaan.
De klok wijst al voorbij half 9 als we de Subaru van Kees uitzwaaien.
Een heerlijke zonnige dag hebben we heel gezellig afgesloten.
Frans, Ans, Kees en Anita, hartelijk dank voor jullie gezellige bezoekje!
