Zondag 13 juli 2008
- Mallnitz -
Rond 8 uur worden we wakker. Ik heb zowat de klok rond geslapen.
De drukte van de afgelopen weken en de heenreis heeft mij toch oververmoeid gemaakt.
Buiten is het bewolkt en regenachtig.
 |
 |
Bo heeft de hele nacht in de woonkamer gelegen en is pas in de ochtend onze slaapkamer opgelopen.
De tv beelden van Oostenrijk geven aan dat het overal erg slecht weer is. Het is koud en regenachtig en we besluiten zelfs om een dikke trui aan te trekken en de verwarming aan te zetten. We nestelen ons voor de tv met een warme kop koffie en zijn niet van plan om vandaag veel te ondernemen. Rond 11 uur onweert het wat en de regen valt gestaag naar beneden.
Gelukkig kennen we de omgeving hier en weten we dat het vanzelf wel goed komt.
Ik werk mijn verslag bij en rond het middaguur lopen we samen naar de Billa om broodjes te halen voor de lunch.
Opnieuw lopen we Gerrit en Elly tegen het lijf die nog steeds onder de indruk zijn van de rust in Mallnitz. We geven hun nog enkele wandeltips en lopen dan weer terug naar ons appartement.
’s Middags krijg ik een sms-bericht van mijn baas die wil weten of we goed zijn aangekomen. Ik bericht terug dat alles goed is verlopen maar dat het hier wel regent en we bij de verwarming zitten. Hij adviseert me daarna om dan maar lekker uit te rusten. En dat zijn we zeker ook van plan!
Rond 15.00 uur wordt het droog en er komt zelfs een zonnetje tevoorschijn.
Reden voor ons om de wandelschoenen aan te trekken en een wandeling door het dorp te maken.
We wandelen langs de Seebach richting het station, waar we ook dit keer weer een kijkje nemen.
De autotrein naar Böckstein staat net klaar om te vertrekken.
In de voorgaande jaren dat we hier zijn geweest, werd Mallnitz met een groot bord aangegeven.
Waarschijnlijk hebben ze dit kortgeleden weggehaald en vervangen voor mooie zuilen aan beide kanten van de weg,
die 's avonds mooi zijn verlicht.
 |
 |
We wandelen het gezellige centrum van Mallnitz binnen.
 |
Bo weet precies waar hij zijn dorst kan lessen.
|
 |
 |
Ik wandel nog even door naar de Mallnitzer Stockmühlen.
Deze zijn zeker 100 jaar oud en hier wordt nog op de oude manier het koren gemalen tot meel.
 |
 |
Daarna wandelen we langs het oudste huis van Mallnitz.
Vanuit deze weg hebben we mooi uitzicht op de 3 dalen die Mallnitz bezit;
Het Seebachtal
Het Tauerntal
En het Dösental
Jammergenoeg zien we het wolkendek alweer dikker worden.
Rond 17.00 uur zijn we weer terug in ons appartement en ik maak het eten klaar. Chicken Tonight, en dit keer heb ik alle ingrediënten bij me!!
Na het eten lopen we met Bo nog een keer via de Seebach en het dorp terug. De wolken zakken steeds verder over de toppen heen en af en toe rommelt het behoorlijk.
De rest van de avond blijft het druilerig en de voorspellingen voor morgen zijn niet al te best. Desondanks willen we toch wat actiever zijn dan we vandaag zijn geweest.
