Vrijdag 18 juli 2008
- Wandeling over de Hengstenbergweg -
De laatste dag in Mallnitz is aangebroken. Jammer genoeg is het weer vandaag ook niet al te best.
De hele dag voorspellen ze regenbuien. Van al de keren dat we in Mallnitz zijn geweest, hebben we nog nooit zulk slecht
weer gehad. Althans slecht, zoveel regen gehad, dan zeg ik het beter. Maar ondanks de regen hebben we toch wel het een en ander kunnen ondernemen en hebben we ook weer nieuwe dingen gezien.
En het allerbelangrijkste is toch wel, dat we heerlijk hebben uitgerust, wat ook wel fijn is.
Na het ontbijt ga ik naar de Billa om nog wat boodschappen te doen en om onze Oostenrijkse voorraad weer aan te vullen.
Bart gaat daarna naar Obervellach om de auto voor te bereiden voor de lange reis morgen naar Zwitserland.
In de tussentijd ruim ik het appartement op en pak de koffers in en zet alles klaar.
Bo blijft, als een trouwe hond, wachten totdat zijn baas weer terug is.
 |
 |
Na de lunch wandel ik samen met Bo langs de Seebach en loop dan door naar de Hengstenbergweg.
Deze loopt langs de bosrand richting Mallnitz.
Het wolkenspel vanuit het dal is heel mooi om te zien.
Onderstaande "Bummelzug" heb ik nog nooit eerder in Mallnitz gezien.
Vrij snel kom ik aan de Hengstenbergweg, een wandelpad welke langs de rand van het bos weer terugloopt naar Mallnitz.
Maar niet alleen voor de mens zijn er wegwijzers, ook voor de dieren.....
Het uitzicht op Malnitz is erg mooi.
Het pad is goed te lopen, ondanks de vele regen de afgelopen dagen.
Ondertussen geniet ik niet alleen van het uitzicht, maar ook van de flora en fauna om me heen.
Wanneer je vroeg in de morgen met de broodjes en de koffie naar het Magretenpavillion wandelt,
kun je tijdens het ontbijt genieten van een prachtige zonsopkomst.
Tot nu toe is het er bij ons nog niet van gekomen om hier naar toe te wandelen.
 |
 |
De Hengstenbergweg eindigt aan het begin van het Tauerntal.
Ferienhaus Melcher ligt prachtig langs de Seebach aan de rand van het dorp.
Gelukkig is de brug over de Seebach nu klaar.
De brug is niet meer toegankelijk voor auto's, wat in het verleden wel mogelijk was.
Wanneer we in de middag het dakkoffer op de auto plaatsen, raken we in gesprek met een Nederlands stel,
die ook in een van de appartementen van de familie Melcher verblijft.
Zij hebben zo goed als zeker in Mallnitz een huis gekocht en gaan daar hoogstwaarschijnlijk een Frühstückpension beginnen. Ze komen al bijna 30 jaar in Mallnitz en het is voor hun een tweede thuis.
We kunnen hun geen ongelijk geven, wij voelen precies hetzelfde!
Nadat we alles in de auto hebben geladen, frissen we ons op voor ons gebruikelijke afscheidsdiner bij Eggerhof.
We proberen meestal op de laatste avond een “Dinner for Two” te bestellen.
Dit jaar nemen we de Fischerpalette. Een heerlijke visschotel met verschillende soorten vis. Heerlijk!
Familie Suppersberger komt persoonlijk afscheid van ons nemen en wensen ons een fijne verdere vakantie toe.
Als we teruglopen door het dorp, lopen we Gerrit en Elly tegen het lijf.
Zij genieten ontzettend van de rust en gastvrijheid in Mallnitz. Ze hebben het er erg naar hun zin. Fijn om te horen!
We lopen dan gauw door naar mevrouw Melcher om onze onkosten te voldoen van de afgelopen week.
We willen morgen toch op tijd vertrekken en nadat we ook van Hans afscheid hebben genomen,
liggen we om 22.30 in ons bedje, voorlopig voor de laatste keer hier in Mallnitz.
Morgen begint voor ons een nieuw avontuur: Zwitserland, “Here we come”. We laten ons verrassen.
