Zaterdag 12 juli 2008
- Heenreis -
Hoe snel de weken voor de vakantie voorbij vlogen, hoe langzaam de laatste werkweek verliep!
Jeetje, het was niet bepaald een week waar je rustig naar de vakantie kan toewerken, maar juist een week die zeer druk en stressvol was. Maar goed, op vrijdag om 17.00 uur sluit ik de deur op mijn werk af voor de komende 3 weken en bedenk me dat we er morgen rond dezelfde tijd een heel stuk beter voor staan!
Om 1 uur gaat de wekker. Bart gaat Bo uitlaten en ik pak de laatste levensmiddelen in die nog mee moeten.
We drinken nog een kop koffie en eten een boterham voordat we gaan vertrekken. Bo wil dit keer niet echt mee.
Dat komt waarschijnlijk omdat we de afgelopen 2 weken, iedere week met hem naar de dierenarts zijn geweest. Hij had een ontsteking aan zijn anaalklieren, wat behoorlijk pijnlijk schijnt te zijn, en deze zijn door de dierenarts behandeld.
Hij denkt natuurlijk dat hij weer naar de dierenarts moet. Gelukkig lukt het toch om hem in de auto te krijgen.
Als we om 02.10 uur wegrijden horen we hem na een tijdje met een opgeluchte zucht neerploffen in de kofferruimte....
De temperatuur is 16 graden en het is bewolkt. De weersverwachtingen zijn regenbuien, eventueel met onweer.
Rond 03.30 uur komen we dan ook in een flinke regenbui terecht. Als we rond half zes bij Hockenheim zijn,
stoppen we om onze benen te strekken, een kop koffie te drinken en een broodje te eten. Bart is toch wel moe,
en we hebben nog een hele rit voor de boeg. Daarom rij ik nu een stuk, zodat Bart even kan rusten.
Buiten de wegwerkzaamheden die vanaf Stuttgart regelmatig voorkomen,
kunnen we goed doorrijden en staan we nergens in de file.
 |
 |
Om 08.30 uur begin ik ook vermoeid te raken. De tank raakt ook langzaam leeg, dus we gaan gelijk tanken en opnieuw een kop koffie drinken. De dieselprijs is ook hier in Duitsland belachelijk hoog. We zijn 65 euro kwijt voor ruim 40 liter diesel.
Ik krijg een sms-bericht van Frans, die vraagt of onze reis naar wens verloopt. Ze hebben een prachtig uitzicht en een mooie woning met uitzicht over de Ossiacher See. Ik stuur een sms-bericht terug dat alles goed gaat en dat we net aan de koffie zitten.
We zitten ergens tussen Ulm en München.
Op de radio horen we dat er op de A99, de ring bij München, stagnerend verkeer is.
Het eerste stuk is goed doorrijden, maar voor de afslag naar de A8 richting Salzburg is het inderdaad langzaam rijden.
Op de Tauernautobahn staat zoals verwacht ook een flinke file, 30 kilometer, met een wachttijd van 4 uur.
We nemen daarom de autotrein vanaf Böckstein, dan zijn we direct in Mallnitz.
Het Gasteinertal is erg mooi. Dit dal hebben we eigenlijk nog nooit echt goed gezien. We nemen meestal op de terugweg de trein en dan is het vaak nog donker in dit dal.
Net voorbij Bad Gastein, nog voor Böckstein, sluiten we in de file aan.
Het is kwart over 12. Wij zijn dus blijkbaar niet de enige die de autotrein neemt.
Als ik met Bo een wandeling richting het station maak, wordt ik door 2 Nederlanders aangesproken met de vraag of ik "Sandra" ben! Het blijken Gerrit en Elly te zijn. Wij hebben via e-mail contact gehad omdat ze ook in Mallnitz hun vakantie hebben geboekt. Via de Alpenfreaks hebben ze onze site ontdekt en daarbij dus ook onze enthousiasme over Mallnitz.
Na een hele korte kennismaking, schuift de rij auto’s weer op en moeten ze weer verder.
We komen elkaar vast en zeker nog wel tegen in Mallnitz!
Helaas gaat het allemaal niet snel en eindelijk, na ruim 2 uur kunnen we de auto op de overvolle trein zetten.
Om 14.45 uur zijn we in Mallnitz, waar mevrouw Melcher ons een heel hartelijk welkom geeft. Gerrit en Elly,
die hun appartement aan de overkant hebben, staan aan hun raam te zwaaien naar ons en steken hun duim omhoog!
We laden de koffers uit en ruimen het appartement in. Mevrouw Melcher verteld ons dat er om 18.00 uur een dorpsfeest is, waarbij verschillende Trachtenkapellen uit de hele regio een muzikale groet komen brengen aan de Trachtenkapelle Mallnitz die 80 jaar bestaat. We bellen met het thuisfront dat we goed zijn aangekomen en ik stuur Frans ook een sms-bericht,
zodat hij ook weet dat alles goed heeft gegaan.
Als Bart even wil gaan liggen op de bank rij ik met de auto naar de Billa om wat inkopen te doen.
Hier kom ik opnieuw Gerrit en Elly tegen. Hun eerste indruk van Mallnitz is erg goed en vinden het er heerlijk rustig.
Ze hebben allerlei tips over uitstapjes van onze site kunnen halen en ik weet zeker dat ze de komende 2 weken zeker om zullen krijgen. We komen hier tenslotte voor de 5e keer en we zijn nog steeds niet uitgekeken!
Tegen 18.00 uur wandelen we met Bo langs de Seebach en lopen dan via de straat weer terug naar het dorp.
 |
 |
Hier hebben zich al een aantal Trachtenkapellen verzameld en die gezellige muziek spelen.
Uit iedere straat komt telkens een nieuwe kapel te voorschijn.
 |
 |
Jammergenoeg begint het wat te druppelen, wat al vrij snel in regen verandert. Als het dan ook nog begint te onweren,
lopen wij snel naar Eggerhof om daar heerlijk te gaan eten.
De gezellige drukte daar, de vriendelijke bediening en het lekkere eten. Mmmmm……we zullen hier deze week nog wel een paar keer te vinden zijn. De Cordon Blue voor Bart en de Champignonschnitzel voor mezelf smaakt voortreffelijk.
We wandelen weer terug naar ons appartement om nog wat tv te kijken.
Voor mij houdt de dag hier op, want ik val om van de slaap.