Zaterdag 29 december 2007
- Heenreis -
Waarschijnlijk heb ik de wekker gisteravond niet goed ingesteld. In plaats van dat deze om half 5 af loopt,
worden we pas om kwart voor 6 wakker. Onze normale tijd om op te staan…… Jeetje, dat wordt wat vandaag,
verslapen op de eerste vakantiedag! Het scheelt dat we Bo niet uit hoeven te laten.
We hebben hem gisteren naar een hondenpension gebracht, waar hij de komende week zal verblijven.
We eten snel een boterham met een kop koffie aan de aanrecht en rijden uiteindelijk rond kwart voor 7 onze oprit af.
Het is regenachtig bij een temperatuur van ongeveer 5°C.
 |
 |
Tot aan Bingen blijft het regenachtig, maar dan breekt de hemel open en staat de zon te stralen.
We stoppen bij Raststätte Bruchsal waar we een kop koffie drinken en onze benen strekken. Het voelt toch wel vreemd aan dat Bo er niet bij is. We horen op de radio dat er op de A8 richting Stuttgart een file staat, en op de A7 bij Memmingen rijd het zelfs langzaam over 35 kilometer! Daar willen we niet in komen te staan en besluiten om bij Kalsruhe door te rijden en dan de afslag Rastatt te nemen om via het Schwarzwald richting de Bodensee te rijden.
 |
 |
We rijden het eerste stuk door het dal en zien al direct de kenmerkende Schwarzwalder vakwerkhuizen.
 |
 |
Onderweg zien we besneeuwde gedeelte, waar de zon niet komt.
We rijden verder naar de Schwarzenbachstausee.
Dit stuwmeer ligt op een hoogte van 668,5 meter boven de zeespiegel, tussen de Schwarzwaldhochstrasse en het Murgtal.
Het is tevens met zijn 2 kilometer lengte, het grootste stuwmeer van Noord- en Middenschwarzwald.
Het water wordt gebruikt voor stroomwinning. Hier stoppen we even en bekijken het half bevroren stuwmeer.
 |
 |
We rijden verder via de Schwarzwaldhochstrasse waar we prachtige uitzichten hebben.
 |
 |
Bij Unterstmatt zien we een flinke helling waar ze met velen aan het skieën zijn.
 |
 |
De Schwarzwaldhochstrasse komt ook langs het Lothar-denkmal.
Op 26 december 1999 trok er over west- en midden Europa een orkaan met een windsnelheid van meer dan 200 km/uur.
Met name het Schwarzwald, Zwitserland en Lichtenstein kregen de volle laag. Rond 30 miljoen kubikemeter hout werd alleen al in het Schwarzwald in een tijd van 2 uurtjes compleet weggevaagd.
Nadat de opruimwerkzaamheden bijna waren voltooid besloot de regering om 10 hectare te laten voor wat het is,
om te kunnen zien hoe de natuur zichzelf weer hersteld. In juni 2003 is toen het Lotharpfad ontstaan, een 800 meter lang pad, wat over trapjes, bruggetjes en opstapjes voert, dwars door het verwoeste gebied.
 |
 |
Het landschap veranderd continue.
Dan rijden we in de sneeuw, dan is in een keer de sneeuw weg en lijkt het een herfstlandschap.
 |
 |
En weer een moment verder zijn alle bomen met een rijplaag voorzien wat prachtig afsteekt tegen de blauwe lucht.
 |
 |
Langs de Bodensee rijdt het ook goed door en het meer schittert in de zon. Eindelijk zijn de bergen zichtbaar!
 |
 |
Bij Lindau stuurt de navigatie ons op de autobahn, maar hier staat file voor de Pfändertunnel. We hoeven eigenlijk maar een klein stukje autobahn te rijden, toch stellen we de navigatie bij zodat we via een kleine omweg, ook naar Eichenberg kunnen rijden. Eichenberg ligt ongeveer 400 meter boven de Bodensee, we rijden dan ook via talrijke haarspeldbochten omhoog.
Vanaf Eichenberg hebben we een prachtig uitzicht op de Bodensee en het Rijntal met de ondergaande zon.
Het appartement ligt in Lutzenreute, ongeveer 2 km van Eichenberg. Het is even zoeken, omdat Lutzenreute maar een paar woningen bevat. Maar algauw rijden we het erf van de boerderij op, waar onze vakantiewoning ligt.
De plaatselijke muziekkapel staat er net voor de deur om een muzikale groet te brengen. Het is hier namelijk het gebruik,
dat de muziekkapel op de laatste 3 dagen van het jaar langs ieder huis gaat om geld in te zamelen voor nieuwe instrumenten. De vereniging wordt dan door de bewoners welkom geheten met een schnaps.
De eigenaresse, Marlene Sohler, geeft ons een hartelijk welkom, evenals enkele leden van de muziekvereniging.
Bart wordt direct in de polonaise die volgt, opgenomen en mee de woonkamer ingebracht. De dochter des huizes wijst ons nog even snel de weg naar de vakantiewoning en ik haal vlug wat spullen uit de auto en meng me daarna ook in het feestgedruis.
We krijgen direct een glaasje Obstler en bier in de hand gedrukt en zo gauw deze leeg is, wordt het weer opnieuw gevuld!
Het is een gezellige boel in de woonkamer van de familie Sohler, zulk een ontvangst hebben we nog nooit gehad
en zullen we zelden nog krijgen denk ik!
 |
 |
 |
 |
We zien dat er vanuit de woonkamer een prachtig uitzicht op de Bodensee is en de omringende bergen.
Helaas is het donker als de muziekvereniging verder gaat en wij de auto kunnen uitruimen.
Het appartement ziet er in ieder geval erg netjes uit en op de keukentafel staat een thermoskan met koffie,
verse melk en heerlijke koekjes.
Na het eten en wat tv kijken duurt het niet lang voordat we in slaap vallen.
