Woensdag 2 januari 2008
- De Breitachklamm -
Het is vandaag opnieuw een zeer koude maar stralende dag als we de gordijnen openmaken.
De broodjes staan voor ons klaar en tijdens het ontbijt besluiten we om vandaag naar de Breitachklamm bij Oberstdorf in Duitsland te gaan. Het is prachtig weer en daarom ideaal. In de folder staat namelijk dat bij zonneschijn de Breitachklamm in een compleet lichtspel kan veranderen. Het zou jammer zijn om dit te missen!
We trekken ons dik aan, de thermokleding gaat onder de dikke winterkleding, dit zal wel nodig zijn!
Als we rond 10 uur in onze auto stappen is het uitzicht opnieuw eentje om vast te leggen!
We rijden richting Scheidegg om hier de Duitse grens te passeren.
 |
 |
In Scheidegg staat een hele grote adventskrans midden op de rotonde!
We rijden daarna een gedeelte van de Deutsche Alpenstrasse.
Deze straat verbindt de Bodensee met de Köningssee en loopt 450 km langs de Alpenhoofdkam.
 |
 |
Het gedeelte vanaf Lindau tot aan Immenstadt loopt door een prachtig besneeuwd landschap,
wat varieert van heuvels tot de bergen in de verte.
Vlak voor Oberstdorf komen we in een file terecht. Op de radio horen we dat er overal veel verkeer is.
De meeste van de auto’s in deze file rijden waarschijnlijk naar het Kleinwalsertal, waar verschillende skigebieden zijn.
De navigatie geeft aan dat wij de afslag van Obermaiselstein kunnen nemen, om dan naar Tiefenbach bij Oberstdorf te rijden. In Obermaiselstein heb ik 25 jaar geleden mijn eerste bergvakantie gevierd! Helaas kan ik niets herkenbaars terugvinden wanneer we deze plaats passeren. Er is ontzettend veel bijgebouwd.
Bij de Breitachklamm moeten we parkeergeld betalen voor de auto.
Ook hier weten ze precies waar ze het geld kunnen verdienen!
De temperatuur is inmiddels gezakt naar - 17°C. Maar goed dat we de thermokleding hebben aangetrokken!
Nadat we de entree hebben voldaan, en de spikes onder onze schoenen hebben bevestigd,
wandelen we langzaam langs de Breitach de klamm in.
 |
 |
De breitachklamm De Breitachklam is de natuurlijke, monumentale poort tot het Klein Walsertal. De grandioze, anderhalve kilometer lange kloof, vormt de grens met Duits grondgebied. De Breitach ruist en bruist met ontembare kracht, kolkt en duikt in watervallen door de schemerduistere gang, waarvan de wanden honderd meter boven het water uitrijzen. In de rotswand is door de hele kloof een pad uitgehakt. De Klamm, een in Middeneuropa uniek natuurmonument, werd in 1905 door de buren van Tiefenbach als wandelpad gesloten. Ze trekt jaarlijks meer dan 300.000 toeristen door haar betovering. Zowel 's zomers als 's winters, bij elk weer, loont een bezoek zich; hoe meer water hoe imposanter het is. In de winter veranderen de watervallen in prachtige ijsvormen en ijsgordijnen. De rotswanden worden door een dikke ijslaag bedekt. Als de zon haar stralen door de smalle spleten laat doordringen, worden de ijskristallen omgevormt tot een prachtige kristalwereld. 1 tot 2 keer per week worden hier in de avond fakkeltochten georganiseerd. |
In de zomer van 1981 ben ik hier met mijn ouders geweest. Toen ik op internet zag, dat deze klamm ook in de winter begaanbaar was, wilde ik dit moois met eigen ogen aanschouwen.
Vrij snel zien we de bevroren watervallen, de ene nog mooier dan de andere.
Het water kolkt en bruist onder de bruggetjes waar we overheen lopen.
De "Oohh's" en de "Aahh's" schieten dan ook veelvuldig uit mijn mond!
Graag deel ik met jullie deze natuurpracht!
En omdat ik geen keuze kan maken tussen de vele foto's heb ik een slideshow gemaakt.
Klik op onderstaande foto en wandel mee door deze mooie Breitachklamm!
O ja, en vergeet niet om het geluid even aan te zetten!
Jammer genoeg is de zon niet in de klamm te zien, we zullen wel te vroeg of te laat zijn, ik weet het niet.
Het beschreven lichtspel in de folder missen we dus.
We lopen dezelfde weg terug en bij de auto eten we onze broodjes op.
Op de heenweg hadden we gemerkt dat we de ruiten niet meer schoon kregen, omdat de ruitensproeier het niet meer deed.
Achteraf blijkt dat er een heel klein beetje water in de leiding heeft gezeten, waardoor deze door de extreme kou is bevroren.
Als Bart met Glassex de ruiten wil schoonmaken, blijkt dit ook meteen te bevriezen zogauw we dit op de ruiten sproeien.
Tja, we zijn deze temperaturen in Nederland ook niet gewend......
In eerste instantie wilden we het Kleinwalsertal bekijken, maar omdat het daar vanochtend zo druk was,
besluiten we om terug te rijden, om in Scheidegg nog even te gaan rodelen.
Bij Obermaiselstein nemen we nu de weg richting Balderswang om dan via de Riedbergpas weer Oostenrijk binnen te rijden.
 |
 |
De Riedbergpas ligt op 1420 meter boven de zeespiegel en verbind het Duitse Allgäu met het Oostenrijkse Vorarlberg.
 |
 |
 |
 |
We rijden door het dorpje Balderschwang, wat met zijn 219 inwoners het kleinste dorpje van Beieren is.
Balderschwang ligt op een hoogte van 1044 meter boven de zeespiegel, omgeven door de Allgäuer Alpen.
Vanuit Balderschwang heb je ook zicht op de Zwitserse berg de Säntis.
Bij Au passeren we weer de Duitse grens om dan uiteindelijk weer in Scheidegg uit te komen.
Hier is het vrij druk op de rodelbaan, als je al van een rodelbaan mag spreken.
Het is meer een flinke helling waar je vanaf kunt glijden.
We gaan een aantal keren met de slee naar beneden en kijken ondertussen naar de vele ouders met kinderen,
die net zoveel plezier hebben als wij.
We realiseren ons dat we ook nog boodschappen moeten doen, en als je de hele dag in de buitenlucht bent,
krijg je toch wel wat honger! Als we richting Eichenberg rijden zien we boven de Bodensee weer een dunne mistlaag hangen. Eichenberg zelf is mistvrij. Het appartement is heerlijk warm als we binnenkomen,
en nadat we een heerlijke maaltijd hebben gegeten, ploffen we op de bank voor de televisie.
We hebben een ontzettend koude, maar prachtige dag achter de rug!