Woensdag 18 juli 2007
- Vinschgau (Val Venosta) -
Ook vandaag zitten we rond 8 uur te ontbijten met de heerlijke Oostenrijkse broodjes.
Na het ontbijt hebben we beiden niet veel zin om wat te ondernemen en blijven lekker op de bank zitten voor de tv.
Uiteindelijk neem ik het initiatief om vandaag toch ergens naar toe te gaan.
Het is opnieuw erg warm en daarom besluiten we om naar de Reschenpas (Passo di Resia) te gaan,
om de onderwater gelopen staat Graun (Curon) te bekijken.
 |
Toen we anderhalf jaar geleden in Imst op vakantie waren, zijn we er ook geweest, maar toen lag er een dik pak sneeuw.
De broodjes worden gesmeerd en de rugzak wordt klaargemaakt voor vertrek.
Rond 11 uur zitten we in de auto en rijden richting Nauders. De weg is gedeeltelijk opengebroken,
maar gelukkig is het niet druk. We staan als vierde auto bij het stoplicht, waardoor we vrij snel kunnen doorrijden.
Al gauw staan we op de vrij grote parkeerplaats in Graun en stoppen maar direct parkeergeld in de parkeermeter. We zitten in Italië en we weten inmiddels, dat de Italianen bij iedere parkeerplaats van een bezienswaardigheid, parkeergeld vragen.
Het ziet er in ieder geval heel anders uit dan in de winter, en ik geef dan persoonlijk ook de voorkeur aan de zomermaanden.
Het oorspronkelijke dorp Graun bevindt zich op de bodem van het Reschenmeer. Door de bouw van een stuwdam tussen 1948 en 1950 om zo een stuwmeer aan te leggen voor het opwekken van energie kwam het dorp onder water te staan. Alle gebouwen werden daarbij gesloopt. Enkel de kerktoren van het oude dorp werd behouden en deze steekt tegenwoordig boven het wateroppervlak van het meer uit. De kerktoren stond symbool voor het huidige gemeentewapen van "Graun im Vinschgau". Het meer is zes kilometer lang en is op de breedste plekken één kilometer breed. De oppervlakte van het meer bedraagt 6,6 km² en het meer bevat 120 miljoen kubieke meter water. |
Het dorpje Graun im Vinschgau ligt er tegenwoordig vredig bij.
We wandelen langs het meer en maken een aantal foto’s van de kerktoren
en de besneeuwde bergtoppen van het Ortlermassief.
 |
 |
 |
 |
Op een bankje langs het water eten we onze broodjes op en bekijken de vele mensen die deze langs het meer wandelen.
We zien dat het Reschenmeer een vrij lage waterstand heeft, waarschijnlijk door de zachte winter met weinig sneeuw.
We lopen nog naar het kerkhof op de berg.
We lopen terug naar de auto en rijden verder Italië in.
 |
 |
Bart ziet op een gegeven moment een bord staan, dat we ongeveer 10 km van de Zwitserse grens zitten en oppert om Zwitserland in te rijden. Ik durf niet zo goed, omdat Bo vorig jaar de driejaarlijkse spuit voor Rabiës heeft gekregen.
En doordat Zwitserland geen EU land is, zijn hier de regels dus anders en moet een hond jaarlijks een rabiësvaccinatie krijgen.
We besluiten om naar de grens te rijden,
en als we niet het land in mogen, draaien we ons wel om en rijden we ergens anders naar toe.