Donderdag 4 januari 2007
- Winterwandeling in het Dösental -
We zitten rond half 9 aan de ontbijttafel. Bart heeft verse broodjes bij de bakker gehaald.
Het is niet koud buiten, er is bewolking maar de bergen zijn wel zichtbaar.
We overleggen tijdens het ontbijt wat we vandaag gaan doen en besluiten om een bezoek aan Gmünd te brengen aan het begin van het Maltatal. De tv staat aan en we genieten van de sfeerbeelden uit de rest van Oostenrijk,
waarbij gezellige muziek uit de luidsprekers komt.
Terwijl ik me aan het douchen ben begint een interessant programma op tv over wintersport. Het programma spreekt ons beide aan en we zitten gekluisterd aan de televisie, te kijken naar prachtige winterbeelden in Duitsland en Oostenrijk.
Voor we het weten loopt het tegen twaalven.
Om nu nog naar het Maltatal te rijden vinden we geen optie, we besluiten eerst om wat te eten, alvorens we wat gaan ondernemen. We bespreken tijdens de lunch de mogelijkheden voor de namiddag en willen naar Gasthof “Schöne Aussicht” wandelen, in het Dösental. We zijn nu al zovaak in Mallnitz geweest, maar hebben dit dal nog niet bezocht.
Het Dösental is een van de drie zijdalen van Mallnitz en het meest rustige dal.
Als we de trap naar beneden lopen, komt mevrouw Melcher tevoorschijn en vraagt ongerust of we misschien ziek zijn?
Ze had de hele ochtend onze auto zien staan en boven ook niks gehoord.
Gelukkig kunnen we haar geruststellen en vertellen haar dat we een relax-ochtend hadden en dit ook bij een vakantie hoort. Daarin geeft ze ons inderdaad gelijk en geeft ons tevens aanwijzingen voor de wandeling die we nu willen doen.
We wandelen langs de Seebach richting het station, waarna we direct richting het Dösental wandelen.

Via een mooie geasfalteerde weg wandelen naar “Schöne Aussicht”, wat niet voor niets staat.
Je hebt een prachtig uitzicht over het Mölltal en de Kreuzeckgruppe.......

.........Maar ook zie je de mooie ligging van Mallnitz.
![]() |
![]() |
Het is af en toe best even klimmen, maar als we uitrusten kijken we in een prachtige omgeving,
waar de auto’s in het dal kleine miniatuurautootjes zijn.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |

Het begint heel lichtjes te sneeuwen en we zien dat de wolken langzaam omlaag zakken rondom de toppen van het Dösental. We lopen dezelfde weg terug en steken bij de Rabbischschlucht, die gedeeltelijk bevroren is, de Bundesstraße over om via de Alte Mallnitzer Landesstraße terug te wandelen naar het dorp. |
![]() |

Als we over de Alte Landesstrasse wandelen, zien we Gasthof "Schöne Aussicht" boven op de berg liggen.
Het is overal goed uitkijken wat het is plaatselijk erg glad. Overdag dooit het en ‘s nachts vriest het, waardoor de ondergrond ijs is. En doordat er zeer weinig sneeuw ligt, loop je dus over een ijslaag. Het maakt niet uit of je nu in het dorp of door het bos loopt, het blijft goed uitkijken. Nu hebben wij vorig jaar spikes gekocht, die je onder de schoenen kan bevestigen,
maar deze hebben we helaas in ons appartement laten liggen.
De kleine steentjes op het pad zorgen voor een beetje grip, maar het blijft verraderlijk glad.

Ondertussen genieten we van het uitzicht richting het Dösental........
........het Mölltal.......
......en het Seebachtal met Mallnitz op de voorgrond......
Bij het sportcafé bestellen we ons een heerlijke cappuccino met een apfelstrudel, overgoten met een heerlijke vanillesaus.
Doordat deze vakantie een beetje een relaxvakantie aan het worden is, gaan we vanavond opnieuw uit eten bij Eggerhof.
Maar omdat het eergisteren zo ontzettend druk was, gaan we vanavond wat later.
Als we uit ons appartement komen, zien we dat het lichtjes aan het sneeuwen is.
Het is een heerlijk gevoel om door de sneeuw te wandelen, in het mooie gezellige Mallnitz.
Als we rond 20.00 uur wachten op onze bestelling, zien we een tafeltje verderop een Italiaans echtpaar zitten,
waarbij een van de kinderen achter een laptop een dvd-film zit te kijken.
Het moet niet gekker worden, tegenwoordig, hoe sommige ouders hun kinderen verwennen!
We zien door het raam dat het blijft sneeuwen en dat er een, naar onze maatstaven, flinke laag gevallen is.
Maar de “Einheimischen”, zoals de Mallnitzers zichzelf noemen, vinden dat dit nauwelijks een sneeuwlaag is!
Na het eten, kletsen we nog wat met de medewerkers van Eggerhof en wandelen door de sneeuw terug naar ons appartement. We genieten met volle teugen van de kleine vlokjes die omlaag dwarrelen. Het ziet er hoopvol uit.
Krijgen we dan toch nog een beetje sneeuw wat we graag willen in Oostenrijk?
En als morgen dan ook nog een zonnetje schijnt, hebben we het winterse plaatje compleet!
