Zondag 16 juli 2006
- Terug naar huis -
De allerlaatste dag van onze vakantie is aangebroken. We moeten weer terug naar huis.
Om half 5 staan we langs ons bed om voor de allerlaatste keer in de knusse keuken te ontbijten.
We willen dit keer de eerste trein nemen en die vertrekt al om 10 minuten voor 6 in de ochtend.
We hebben gisteravond het treinticket al van mevrouw Melcher gekocht, dus daar hoeven we ons geen zorgen te maken.
Nadat we alles zijn nagelopen of we niks hebben achtergelaten, en de laatste dingen in de auto hebben geladen, stappen we in en rijden een rondje door het, in de ochtendschemerige dorpje Mallnitz. Opnieuw zitten we beiden met een dubbel gevoel in de auto. Het is langzamerhand onze tweede thuishaven geworden.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
We moeten nog even wachten voordat de auto op de trein kan, en genieten in de tussentijd van het langzaam ontwaken van de omgeving.
De treinreis duurt ongeveer 15 minuten en even na 6 uur rijden we door het mooie Gasteinertal
richting de autobahn.
![]() |
![]()
|
Onze kilometerteller wijst 60616 aan en de temperatuur is 12°C.
Onderweg genieten we van de ochtendnevel rondom de mooie bergen.

Doordat het nog vroeg is, kunnen we goed doorrijden en passeren rond kwart over 7 de grens alweer met Duitsland.
Het schiet lekker op, maar van de andere kant moeten we nu ook weer heel snel afscheid nemen van de bergen die achter en voor ons steeds kleiner worden…….
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Het is onbewolkt en de zon staat te stralen aan de hemel. De temperatuur is 15°C.
We rijden op een nagenoeg autovrije autobahn en passeren rond kwart over 8 de grote rondweg bij München.
We hadden hier verwacht dat het druk zou zijn, integendeel.
We kunnen kiezen welke van de vijf banen die de autobahn hier bezit, willen rijden.
We hebben het hier wel eens anders meegemaakt.......

Tegen 10 uur vinden we het tijd worden voor een stop, en rijden de parkeerplaats bij Denkendorf op.
De tank wordt vol gegooid en we drinken een heerlijke kop meegebrachte koffie.
Bo laten we lekker eventjes rennen en snuffelen. Er zijn ook zoveel verschillende geurtjes te vinden!
Maar wat van onderstaand bord nu de bedoeling was???
Vanaf Stuttgart wordt het drukker, op de tegenovergestelde richting staat meerdere malen een file.
Zijn wij blij dat we naar huis rijden!!!
![]() |
![]() |
Rond het middaguur zijn we opnieuw gestopt. Inmiddels zijn we zover opgeschoten dat we al in het Moselgebied zijn.
![]() |
![]() |
De temperatuur loopt behoorlijk op en zien op de temperatuurmeter van de auto dat het 31°C is.
Gelukkig hebben we airco dus van de hitte buiten, merken we weinig.
De verdere weg naar huis verloopt zonder problemen. We hebben geen file gehad of langzaamrijdend verkeer.
We zijn nog nooit zo snel thuis geweest.

Om half 3 rijden we dan ook onze oprit op bij een temperatuur van 30°C.
De kilometerteller staat op 61534, bijna 1000 km meer dan voor ons vertrek!
We laden onze auto uit en de wasmachine wordt direct aan het werk gezet.
Verder worstelen we ons snel door de stapel kranten en brieven heen en zien tevens dat onze tuin “geëxplodeerd” is.
Wat zijn de bloemen en planten uitgelopen zeg!

Nadat we alles hebben opgeruimd, genieten we samen na van deze geweldige vakantie!
We hebben in ieder geval veel gezien, geweldig genoten en we hebben lieve, aardige mensen leren kennen.
De taak rest nu om 2000 foto’s te sorteren en hiervan een mooi naslagwerk te maken, en zoals jullie zien,
is ons dat aardig gelukt!
Waar we volgend jaar naar toe gaan??? Ik weet het écht niet.
