Zaterdag 6 augustus 2005
- Wandeling over de Waldweg in Mallnitz -
Omdat het toch nog redelijk vroeg in de middag was, rijden we, na nog enkele inkopen te hebben gedaan in Obervellach,
terug naar Mallnitz. Het weer blijkt dus achteraf mooier te zijn, ondanks de voorspellingen.
Mevrouw Melcher is net buiten in de tuin en zij verteld dat er een mooie “waldweg” is rondom Mallnitz.
Omdat we onze wandelschoenen toch nog aanhebben en onze energie is nog niet verbruikt,
wandelen we algauw richting het Seebachtal.
 |
 |
Daar vinden we direct de betreffende waldweg.
Het is een mooie weg, vlak langs het spoor en met een mooi overzicht over het dorp. De weg is erg rustig.
Bo kan naar hartelust rennen en snuffelen. Hij vindt de vakantie volgens mij ook prachtig.
Maar hij laat geen van ons beiden uit zijn oogjes.
Zo gauw ik of Bart maar achterblijft, blijft hij omkijken of wachten tot we bij zijn.
 |
 |
Het prachtige uitzicht over het dorp Mallnitz en het station.
Het station van Mallnitz is het hoogstgelegen station van de Tauernbahn, de 83 kilometer lange treinverbinding tussen Schwarzach-St.Vieth in het Salzburgerland en Spittal an der Drau in Karinthië.
Bij het station hebben we nog een tijd gekeken naar het komen en gaan van de reizigers.
Het blijft altijd weer een drukte van jewelste, op welk station je ook komt.
 |
 |
We gaan nog even op een terras zitten bij Hotel Alber, waar we een ander stel uit Weert treffen.
Zij hebben ook hun hond bij zich, en ze verbazen zich ook enorm, dat honden overal welkom zijn.
Ook in het hotel waar ze logeren is het geen probleem om de hond mee te nemen.
Zij vertrekken zondag weer naar huis en vertellen wat ze allemaal gezien en gedaan hebben.
Na een gezellige babbel zijn we naar huis gegaan om te eten.
’s Avonds is het uiteindelijk toch begonnen met regenen,
zodat we lekker tv hebben gekeken en languit op de bank hebben gelegen!