Dinsdag 9 augustus 2005
- Villacher Alpenstraße -
Wandeling naar de top van de Dobratsch
Het weer wordt gelukkig weer wat beter en de bergtoppen met verse sneeuw liggen te blaken in het zonnetje.
Vandaag willen we nog een panoramastraat bekijken, namelijk de Villacher Alpenstraβe.
Op internet en uit brochures had ik al gelezen dat dit ook een mooie straat zou zijn.
Tja, wat is eigenlijk niet mooi in Oostenrijk? Op de top staat een grote televisiemast en 2 oude kerken.
De wandeling er naar toe zou ook de moeite waard zijn.
Toen we richting de Alpenstraβe reden, komen we langs de Villacher Alpen Arena.
Dit zijn 3 springschansen, die het hele jaar open zijn.
Hier stoppen we en hebben de allerkleinste, maar ook vergevorderde skispringers bewonderd.
Geweldig om te zien hoe ze ervan af springen en dan ook nog mooi terecht komen.
Daarna rijden we door naar de Alpenstraβe zelf.
 |
De Villacher Alpenstraβe is een prachtige uitgebouwde straat met een steigingspercentage van maximaal 10% en 16,4 kilometer lang en loopt door het “Landschafts- en Naturschutzgebied Dobratsch”. Er is zeer veel parkeergelegenheid langs de weg, met fantastische uitzichten op de omgeving van Villach met de omliggende meren. |
De straat eindigt op de Rostratte, een grote parkeerplaats op 1734 meter. Vanhieruit kun je te voet verder naar de top van de Dobratsch, 2166 meter. Volgens de wegwijzering zou deze wandeling ongeveer 2 uurtjes duren.
De wandeling heb ik achteraf op de kaart ingetekend. Het is daarom best mogelijk dat er enkele oneffenheden inzitten.
 |
 |
Het uitzicht op Villach en de omringende meren, gezien vanuit de wandeling.
Ondanks het slechte pad, blijft de omgeving ontzettend mooi.
Het zicht op de Karawanken en de Julische Alpen aan de overkant van het Unteres Gailtal is adembenemend.
De wandeling is op zich best zwaar, omdat de weg bezaaid is met rotsen en stenen.
Af en toe loopt het behoorlijk stijl naar boven en moet je goed opletten waar je je voeten neerzet.
Gelukkig heb ik de wandelstokken bij me, want hier heb ik toch enige houvast aan.
We wandelen een stukje met een ouder echtpaar over, waarmee we gezellig mee hebben gekletst.
 |
 |
De koeien genieten ook zichtbaar van het prachtige uitzicht.
Langzaam komt het eindpunt in zicht. |
 |
De prachtige vergezichten in de verschillende dalen van Karinthië.
 |
 |
De grote televisietoren van de ORF staat bijna boven op de top. Iets hoger ligt de Knappenkirche “Maria am Stein”.
Deze kerk is Europa’s hoogstgelegen kerk en ligt op 2167 m en is gebouwd in 1692.
Je kunt maar een klein stukje de kerk in. Het altaar en de kerkbanken zijn afgesloten door een groot hekwerk.
Enkele malen per jaar wordt hier een kerkdienst gehouden.
Wel ligt er een “gipfelbuch”, waar we allebei onze naam in schrijven.
Degene die voor ons wat in dit boek heeft geschreven, was met zijn moeder onderweg, maar deze lag waarschijnlijk nog een stuk achter. De tekst luidde namelijk: "Mutter braucht noch Zwei Stunden!"
 |
 |
Aangezien ik af en toe achter blijf omdat ik én wat langzamer ben met lopen en blijf stilstaan omdat ik foto’s en video-opnames wil maken, blijft Bo op mij wachten.
 |
 |
De tweede kerk, de Windische Kirche behoort aan de Sloveenstalige parochie en ligt onder de top van de Dobratsch.
Er loopt een ontzettend smal paadje naartoe dat zelfs ík niet durf te bewandelen!
 |
 |
Bij het Ludwig Walter Haus hebben we ons een heerlijk kopje koffie besteld en hier hebben ze eindelijk
onze felbegeerde en langverwachte Apfelstrudel. Heerlijk!
Deze is versgebakken en nog heerlijk warm.
Het is erg welkom, omdat het boven op de berg behoorlijk waait en ongeveer 8°C is.
 |
 |
 |
 |
Nadat we onze apfelstrudel op hadden wandelen we weer terug naar beneden.
Lekker rustig aan, opnieuw genietend van de schitterende omgeving.
Bijna beneden worden we opnieuw “gehinderd” door de koeien.
 |
 |
Er zitten prachtige exemplaren tussen, gezien deze “Afrikaanse koe”.
Met de auto rijden we weer terug en onderweg stoppen we bij het uitkijkpunt de “Roter Wand”.
Een loodrechte rotswand, ontstaan door een zware aardbeving die de Dobratsch doormidden spleet.
Een grote massa rotsblokken is toen naar beneden gestort en heeft mens en dier toen bedolven.
Deze zuidwand van de Dobratsch is vanuit het dal goed te bekijken.
Het is een prachtige alpenstraat, en zeker de moeite om hieraan een bezoekje te brengen.
Vandaag heb ik de stappenteller omgehad. Deze hadden we aangeschaft extra voor de vakantie,
alleen zijn we hem telkens vergeten om te doen. Maar vandaag is het dus niet vergeten!
Ik heb 17.304 passen gezet, wat overeen komt met 10,38 km en ik heb 640 kcal verbruikt. Goed voor de lijn!
In Villach stoppen we bij het grote winkelcentrum aan de rand van de stad, waar we voor vandaag opnieuw wat inkopen hebben gedaan. Heel langzaamaan komt het einde van deze prachtige vakantie in zicht.
In Obervellach stoppen we opnieuw om de auto te wassen en in orde te maken voor de terugreis.
Thuis koken we lekker en kijken daarna tv. Na onze gebruikelijke wandeling langs de Seebach gaan we lekker slapen.
We zullen morgen wel spierpijn hebben!
 |
 |