Woensdag 10 augustus 2005
- Wandeling over de Ebelinger Weg in Mallnitz -
Onze laatste vakantiedag.
We slapen lekker uit en gaan rustig ontbijten. Na het ontbijt gaan we wandelen in de omgeving van Mallnitz.
We willen de Ebelingerweg wandelen, welke richting het Seebachtal loopt.
Het eerste stuk loopt nog door het dorp, alwaar weer prachtige bloemenpracht uitgestald wordt.
Prachtige karren vol met zomerbloeiers; Fuchsia’s (een van mijn lievelingsplanten), Begonia’s, Geraniums.
Geweldig hoe de planten in dit klimaat zo vol bloeien!
De Ebelingweg hebben we niet in z’n geheel bewandeld. Hij loopt helemaal door, zowat tot aan de Ankogelbaan.
Op een gegeven moment komt je op een punt uit, waar de spoorbaan de tunnel ingaat en ruim 8 km verderop er weer uit komt in het Gasteinertal.
Hier gaan we morgen doorheen als we het eerste stuk met de trein gaan.
 |
 |
 |
Onderweg komen we deze grappige bushalte tegen......
 |
 |
Halverwege de terugwandeling richting het dorp zien we een helikopter die allerlei dingen aan het verplaatsen is.
We kijken hoe alles in zijn werk gaat.
 |
 |
Nog even kunnen we van dit uitzicht genieten. Morgen is het allemaal alweer voorbij!
 |
 |
Daarna gaan we lekkere cappuccino drinken op het terras van het Sportcafé.
Nog wat laatste inkopen gedaan; lekkere chocola voor thuis, drinken en fruit voor morgen onderweg.
Bart is nog bij de bakker gaan vragen hoe laat we de broodjes kunnen halen,
omdat we morgenvroeg al om 7 uur met de trein willen gaan. Het maakt allemaal niks uit,
we kunnen gewoon de bakkerij inlopen. Dat zul je bij ons in Nederland nooit meemaken, denk ik!
’s Middags pakken we onze koffers in en maken zover de auto klaar.
Meneer Melcher wil ons nog proberen te overtuigen om nog enkele dagen langer te blijven!
We willen heel graag, maar het lijkt ons toch verstandiger om op donderdag terug te reizen,
gezien de drukte van het vakantieverkeer op zaterdag.
Na het inpakken zitten we gezellig op ons balkonnetje met een kopje koffie en lekker gebak erbij. Heerlijk relax!
Mevrouw Melcher komt langs om haar boekhouding kloppend te maken.
We hebben haar opnieuw bedankt en alvast afscheid genomen.
Het valt telkens zwaarder om afscheid te nemen. Deze mensen zijn zo hartelijk en lief!
Op onze laatste avond gaan we natuurlijk weer uit eten.
We kiezen opnieuw voor Eggerhof, omdat het ons zo goed bevalt en relatief goedkoop is.
We besluiten om een “Fischerteller” te bestellen. Een maaltijd voor 2 personen met allerlei soorten vis.
Helaas heb ik het fototoestel thuis gelaten! De schotel is zo groot en zoveel dat we het niet op krijgen!
Heerlijk is het.
Nadat we ook hier afscheid hebben genomen, kunnen we niet anders dan terug naar ons huisje gaan en te gaan slapen,
om morgen fris aan de terugreis te beginnen.