Maandag 26 juli 2004

- Malta Hochalm straße -

Na ons ontbijt met heerlijke verse broodjes, de bakker is onze “buurman”, en een wandeling langs de Seebach,
besluiten we om vandaag naar de Malta Hochalm Straße te rijden en het stuwmeer te gaan bekijken.

© MeteoConsult

Via Möllbrücke, waar ik Bart heb laten zien waar we vorig jaar op het marktplein muziek hebben gemaakt,
en Drauhofen, waar we vorig jaar hebben geslapen, zijn we over de autobahn naar de Malta Hochalm Straβe in het Maltatal gereden. Het staat allemaal prima aangegeven.

Het Maltatal begint bij Gmünd, waar de Malta in de Lieser stroomt. In dit U-vormig dal storten een dertigtal watervallen in de rivier. Het dal werd vroeger ook wel eens het “Tal der stürtzenden Wasser” genoemd. Door de aanleg van een stuwmeer met een waterkrachtcentrale, de Kölnbreinsperre, zijn enkele watervallen verdwenen en andere rustiger geworden. In noordwestelijke richting gaat de bijna 19 km lange weg over negen bruggen en door zeven tunnels naar het natuurreservaat en het stuwmeer Kölnbreinsperre. Het gemiddeld stijgingspercentage bedraagt 12% met een piek van 20%. De Kölnbreinsperre ligt op een hoogte van 1920m. Deze stuwdam, waarachter een enorm stuwmeer ligt, met een inhoud van 200 miljoen m2 water, is met 200 meter hoogte de hoogste van Oostenrijk en de op één na hoogste van Europa.

Vanaf de stuwdam heeft men een prachtig zicht op de Ankogel (3246m) en de Hochalmspitze (3360m), twee mooie, van een flinke gletsjer voorziene bergen. De tolweg is toegankelijk van mei tot oktober. De rit door de bergen is een reis naar de wonderbaarlijke wereld van de natuur. De lucht wordt fris en op sommige plekken ligt in de zomer nog sneeuw. Hoger op de berg verdwijnen de loofbomen en maken plaats voor sparrenbomen. Vanaf 1600 meter treffen we Lariksen en Alpendennen aan en boven de 2000 meter groeien “Alpiene grasvelden”. Verder kom je watervallen tegen, in het bijzonder de Melnik-waterval. Het begin punt is op 913 meter hoogte boven zeeniveau en het eindpunt, de stuwdam ligt bijna op 2000 meter hoogte boven zeeniveau. Vlak na de ingang is een parkeerplaats vanwaaruit een wandeling is aangegeven naar de Melnikwaterval. Deze waterval bruist over meerdere rotstrappen de diepte in waarna hij uiteindelijk in de “Faller Tümpfen” donkergroen glinstert.

Helaas lopen we verkeerd, waardoor we de gigantische waterval hebben gemist, maar komen wel uit bij de "Faller Tümpfen".

De Melnik-waterval is gelukkig wel nog via de straat zichtbaar, zodat deze mooi op de video staat.
Daarna kom je via allerlei haarspeldbochten voor een stoplicht, waarlangs ook een mooie waterval te zien is.
Deze noemen ze de “Maralmbach-waterval”. Inmiddels ben je dan al aangekomen op 1186 meter hoogte.
Via tunnels, waarvoor de stoplichten dan ook staan, klim je langs een adembenemende weg naar boven,
totdat je vanzelf uitkomt bij de Kölnbrein-stuwdam.
Het is een fantastisch gezicht, de sneeuw op de bergen, het diepblauwe water van het stuwmeer.
Geweldig gewoon.

Nadat we over de dam hebben gelopen en foto’s en video-opnames hebben gemaakt, zijn we weer langzaam teruggereden.

Op de terugweg, kom je uit bij het fotopoint en heb je een fantastisch uitzich op de 600 meter lange en 200 meter hoge stuwdam. Hier sta je dan op 1704 meter hoogte.

Verder naar beneden, vanwaaruit je steeds een ander beeld van de bergen krijgt, kom je weer uit bij de “Blauer Tumpf”.
Langs steile rotswanden kom je in een adembenemende kloof terecht van de “Blauer Tumpf”,
dit is een water wat een fantastisch kleurenspel biedt.

Het weer is redelijk, wat bewolking, maar wel een goede temperatuur.
Ook op de stuwdam zelf is het niet koud, ondanks de hoogte.

Vorige pagina / Terug naar boven / Volgende pagina