Zondag 25 juli 2004
- Mallnitz -
Na een lange nachtrust, drinken we heerlijk koffie en eten de overgebleven broodjes op.
We besluiten om de omgeving van Mallnitz te bekijken.
Het weer is bewolkt, maar af en toe komt de zon door de wolken heen. De temperatuur is prima.
Niet te koud en ook niet te warm, ideaal voor een gezonde wandeling.
Mallnitz staat ook bekend om zijn gezonde berglucht.
Het ligt aan de zuidkant van de alpen waardoor het weer over het algemeen goed te noemen is.
In de zomer zonnig en warm en in de winter sneeuwzeker door de hoogte van 1200m.
 |
Mallnitz ligt in Karinthië en dit is de meest zuidelijke provincie van Oostenrijk. Karinthië is 9533 km2 groot en heeft 547.798 inwoners. Het vormt een van hooggebergte omsloten landschap door zijn bergachtige westen en lage oosten. De Wörthersee, in de onmiddellijke nabijheid van de hoofdstad Klagenfurt (ca.89.000 inwoners) en de badplaatsen aan de Ossiacher See en de Millstätter See zijn geliefde vakantieoorden voor binnen- en buitenlandse toeristen. Behalve het op 3 na grootste meer, de Weissensee, zijn er nog ongeveer 200 kleine meertjes. Met de Großglockner bezit het tevens het hoogste punt van Oostenrijk. Villach (ca. 55.000 inwoners) vlak bij de Italiaanse en Sloveense grens is het grootste knooppunt van auto en spoorwegen in de oostelijke Alpen. Het dak van Karinthië maakt deel uit van het grootste nationaalpark van Midden-Europa. In het adembenemende alpine landschap van de Hohen Tauern ontmoeten bergbeklimmers, wandelaars en vrijetijdsonderzoekers 10.000 planten- en diersoorten. Mallnitz ligt in het natuurpark Hohe Tauern. |
Bij het Fremdenambt, een soort VVV-kantoor, hebben we allerlei folders meegenomen, waarin we konden zien wat er allemaal in de omgeving te doen is. Omdat we maar een weekje hier zijn, kopen we geen “Karnten Card”.
Met deze kaart kun je allerlei bezienswaardigheden gratis bezoeken, maar het loont alleen als je veel wil zien.
Dat willen wij ook wel, alleen is een weekje te kort hiervoor.
Voor je het weet loop je dus door het natuurgebied “Hohe Tauern”. Dit is een mooi natuurgebied in dit gedeelte van Karinthië.
De koeien lopen los rond, ze staan zomaar voor je op de weg.
Verder is het een erg rustig dorpje. Het is met name bekend door de wintersport.
Als je de woning uitloopt kom je gelijk aan de “Seebachpromenade”. Dit is een wandelweg langs de Seebach, een bergriviertje met helder water, welke loopt tot aan het station van Mallnitz.
Daar bekijken we nog de bedrijvigheid, want op een station valt altijd wel wat te zien.
Een schitterend uitzicht, sneeuw op de bergtoppen, het bracht mij in elk geval een zalig gevoel van rust en geluk.
|
 |
Mallnitz is op 2 manieren te bereiken. Via Böckstein en dan een kwartier met de autotrein, door de in 1909 voltooide 8,5 km lange tunnel, of door het Mölltal en dan via verschillende haarspeldbochten.
Een van de 3 zijdalen van Mallnitz is het vlakke Seebachtal, omgeven door Goldberg- en Ankogelgruppe.
Met de auto zijn we richting de Stappitzer See in het Seebachtal gereden. Vanuit het dalstation, wat op 1287m ligt gaat de kabelbaan, in 2 etappes omhoog naar het bergstation wat op 2636m hoogte ligt.
Vandaaruit zijn er een heleboel wandelingen te doen in dit natuurgebied.
Maar ook in het dal zijn voldoende wandelmogelijkheden.
De auto kan geparkeerd worden op de ruime parkeerplaats nabij het dalstation.
Vanuit de parkeerplaats is het ongeveer 10 minuten lopen om naar de Stappitzer See te wandelen,
maar dat willen we een andere keer doen.
Mevr.Melcher vertelde ons vanmorgen dat het Tauerntal ook erg mooi is. Dit ligt noordwestelijk van Mallnitz.
Hier zou je ook mooie wandelingen kunnen doen en ook allerlei dieren zijn er te vinden.
Vanuit het Seebachtal zijn we weer teruggereden om het Tauerntal in te rijden.
Dit is een zeer mooie weg, met allerlei haarspeldbochten, die naar een hoogte van 1500 meter gaat.
Langs de weg zijn allerlei rotsen te zien waar kleine watervalletjes naar beneden vallen.
Onderweg komen we een paard tegen wat midden op de weg stond en geen kant op te krijgen is.
Iemand uit het dorp heeft het paard toen aangesproken, waarna hij de wei inliep.
 |
 |
Het eindpunt is een parkeerplaats bij de Jamnighütte, waar je de auto kunt parkeren.
Van hieruit zijn allerlei wandelpaden te volgen door de bergen.
Een derde zijdal is het afwisselende Dösental, wat eindigt bij de grauwgroene, fraai gelegen Dösersee en de Säuleck,
welke 3085 m hoog is. Vanaf de parkeerplaats in dit dal zijn ook prachtige wandelingen te doen,
naar verschillende berghutten in de omgeving, bv. het Arthur von Schmid-Haus.
