Woensdag 28 juli 2004
- Jamnigalm -
Na het ontbijt bekijken we waar we vandaag naar toe zullen gaan en besluiten om vandaag
naar de Hagener Hütte te wandelen in het Tauerntal.
 |
|
Met de auto rijden we naar de parkeerplaats, vlakbij de Jamnigalm,
waar we onze wandelschoenen aantrekken en de berg op lopen.
Eerst kom je uit bij de Jamnighütte, deze ligt op 1757 meter boven zeeniveau.
Vandaaruit kun je naar allerlei andere hütten lopen, maar wij kiezen voor de Hagener-hütte.
De Hagener-hütte ligt op 2446 m hoogte, maar voordat je bij deze hut aankomt, wandel je eerst langs een oud Tauernhuis uit 1832, welke sinds 1991 is ingericht als museum met als thema "de trek van de kooplieden en hun lastdieren over de Tauernpassen". De hoogste top is hier de Vordere Geselkopf met 2974 m. Halverwege kom je een kruisbeeld tegen wat een gedenkteken is aan een Hüttenwirtin die door een blikseminslag het leven liet. |
Samen met nog 3 andere stellen volgen we de weg naar boven.
Helaas zijn de anderen geoefende wandelaars, in tegenstelling tot ons, en halverwege raak ik buiten adem.
Het waait op bepaalde stukken behoorlijk en er is geen boom meer in de omgeving te zien.
Alleen gras en alpenbloemen. Gedeeltelijk zie je in de verte de sneeuw.
  |
 |
Eigenlijk wil ik dolgraag doorlopen naar de sneeuw, maar ik ben bang dat ik te moe wordt, en dat ik dan niet meer naar beneden kan, dus draaien we ons om en zijn naar beneden gelopen.
Ondertussen genieten we van het fantastische uitzicht.
Onderweg komen we nog enkele poelen tegen waar kleine kikkervisjes in zwemmen.
Dat is best wel apart. Zo hoog in de bergen, een heel klein plasje water en dan visjes erin.
Mevrouw Melcher had ons voor ons vertrek verteld dat je in de Jamnighütte kan eten,
en als we er wat gingen eten, we eventueel Kaiserschmarn moesten bestellen.
Dit is ei met bloem en poedersuiker wat in een koekepan wordt bereid,
waarna het in kleine stukjes wordt gescheurd en nogmaals in de oven wordt verhit.
Mevrouw Melcher gaat zelf 1x per jaar naar deze hut om Kaiserschmarn te eten,
en dit zou daar de lekkerste van de hele omgeving zijn.
Omdat het 12 uur is geweest, zijn we inderdaad in de Jamnighütte gaan eten en bestellen ons dus Kaiserschmarn.
Op de menukaart staat dat het enige tijd kan duren voordat je eten krijgt, omdat alles vers bereid wordt.
En inderdaad, voordat we naar binnen lopen, zien we een oudere mevrouw de tuin in gaan met een schaar en komt met een bosje verse bieslook terug. Het is best wel druk binnen.
Een heerlijk haardvuurtje brand er waar we ons lekker aan kunnen warmen.
We worden door een jongetje van ongeveer 12-13 jaar bediend.
Eerst een kop koffie met verse room, waarna we een heerlijke schotel Kaiserschmarn voorgezet krijgen.
Lekker met Preizelbeeren. Het is echt heerlijk!
Na het speelt Bo buiten met de hond, een echte St.Bernhard, die pas enkele maanden oud is.
Zij is jammer genoeg een beetje schuchter, maar waanzinnig mooi.
 |
 |
We komen er achter dat we de Jamnighütte van onze slaapkamer uit kunnen zien,
dus vanuit de tuin van deze hut hebben we een ontzettend mooi uitzicht over het dorp Mallnitz.
We lopen terug naar de auto, waar we onze schoenen hebben gewisseld en rijden terug naar het dorp,
waar we nog wat boodschappen doen.
De rest van de middag brengen we lekker in ons appartementje door.
