- Dag 3 -
Net als gisteren zitten we om half 8 te ontbijten.
Om 8.30 uur worden we met de bus naar de Weissensee gebracht.
 |
Dit is het hoogst gelegen meer van Europa, en ligt op een hoogte van 930 m.
Het meer is voor een groot deel door natuurschoon omgeven.
Tweederde van de oevers is onbebouwd en dat is bijzonder voor een zo groot en bekend meer.
Het meet 11,4 km bij een gemiddelde breedte van 600 m.
De 120 m lange brug van Techendorf, van de noordoever naar de zuidoever, vóór 1967 was die nog van hout,
omspant het smalste deel. Het diepste punt aan de oostkant van het meer is 99 m.
Het water kreeg het predikaat drinkwaterkwaliteit. De massarecreatie is geconcentreerd op enkele plekken.
De redding van de zuidoever als natuurlijke oase heeft temaken met het ontbreken van een autoweg.
In de de winter wordt hier de alternatieve 11-stedentocht gereden.
Rond 10.00 uur zitten we op een houten vlot waarmee we over de Weissensee getrokken worden.
Het is eigenlijk wel akelig aan de ene kant, omdat er geen omheining zit, maar eenmaal aan het varen, krijgen we er een zodanig plezier in, dat de stemming er gelijk bij ons inzit. Ook de omgeving reageerd hierop, want er blijven mensen meezwemmen met ons vlot, en een aantal bootjes blijven met ons overvaren.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Na ruim 1½ uur, komen we in Techendorf aan, onze eindbestemming.
Het is erg warm op het vlot, want de zon schijnt volop, en op het water gaat het in ieder geval al wat harder dan anders. Iedereen heeft dan ook een mooi (rood) kleurtje gekregen.
We zijn dan ook blij dat er enige verkoeling aan land is, in de vorm van water, ijs of bier.
Daarna ruilen we in de bus het uniform om voor de korte broeken en t-shirtjes.
We hebben nu ongeveer 2 uur vrije tijd voordat we weer terug gaan naar Möllbrücke.
We lopen met onze groep naar een zonneweide, waar we lekker kunnen zonnen, zwemmen en in de schaduw zitten.
Ook kunnen we hier wat eten.
Tegen 14.00 uur lopen we terug naar de bus, om via de talrijke haarspeldbochten terug naar Möllbrücke te rijden.
Als dank voor de gastvrijheid en de barbecue brengen we Riet en Kurt een serenade.
Het bestuur geeft hun als dank een cheque waarmee ze met de mede-organisators van de Trachtenkapelle een leuke avond kunnen houden. Daarna rijden we terug naar Drauhofen.
Hier frissen we ons even op, waarna een stadsbus, bestuurd door een lid van de Trachtenkapelle ons naar Sachsenburg brengt, waar we een kijkje gaan nemen in hun repetitielokaal.
Dit is in een oud gebouw, van binnen prachtig opgeknapt, met een heuse kamer voor te repeteren,
verstelbare stoelen, eigen pupipers op maat gemaakt, akoestiek aangepast, en ook een horecaruimte voor te drinken.
Hier krijgen we "Kaffee und Kuchen". Heerlijke zelfgebakken taart, gebak en slagroomrolletjes.
Het is heerlijk. Daarbij koffie, thee, frisdrank of bier.
Na ruim 1½ uur worden we met dezelfde stadsbus naar Hohenburg gebracht.
Een restaurantje halverwege de berg, waar ook een oud kapelletje staat.
De weg is echter niet gemaakt voor bussen, want de stadsbus komt halverwege vast te staan;
hij kan de draai niet krijgen. Iedereen moet uit de bus, waardoor hij wat makkelijker kan steken
en uiteindelijk kunnen we dan weer instappen en onze weg vervolgen.
 |
 |
 |
 |
Als we boven aankomen waait het behoorlijk, dus ondanks de hitte gaan we binnen zitten.
Helaas is het restaurant niet echt op berekend voor zoveel personen als wij,
want het duurt behoorlijk lang voordat iedereen het eten heeft.
De eersten krijgen rond 18.00 uur eten, de laatste om 21.30 uur. Maar het is wel lekker.
Een heerlijke Wiener Schnitzel, die net op het bord past, zo groot, met kreukelfriet en salade.
Om wakker te blijven bestellen we ijskoffie. Heerlijk!!!
Rond 23.00 uur worden we door een taxibusje (want de eerste bus bracht ons niet meer naar beneden ivm de bochten)
naar het centrum gebracht, waar we onze avond verder doen vervolgen.
In Café Central worden we niet echt gastvrij ontvangen. De bediening is erg kortaf, en op een gegeven moment wordt de radio aangezet, WDR 4, waar we de fileberichten en de nieuwsberichten horen.
We betalen gauw en lopen verder naar het restaurant waar we zaterdagavond hebben gegeten.
Dit is een vriendelijke en gastvrije kastelein, die voor ons zijn café lang open houdt.
De kastelein biedt ons een likeurtje aan wat we gezellig met z'n allen opdrinken.
Om 1.00 vinden de meeste het laat genoeg, dus lopen we met zijn allen naar huis.
Rond 2.00 uur zijn we in Drauhofen, waar we omvallen van de slaap.
Het einde van de concertreis is aangebroken. Morgen weer huiswaarts.
Na het ontbijt moeten we de kamers opruimen, het beddengoed op een stapel leggen en onze koffers pakken.
Om half 9 krijgen we een toespraak van de burgemeester en wordt er nog een mooie groepsfoto gemaakt.
Rond 9.00 zijn we zover om aan de terugreis te beginnen,
een uurtje eerder dan op het eigenlijke programma staat.
Uitgezwaaid door een gedeelte van het bestuur, vertrekken we weer huiswaarts,
naar het warme, platte Limburg.
Gelukkig is er airco in de bus, want het is buiten bloedheet.
Op de terugweg kunnen we weer genieten van allerlei films, maar er zijn er ook een aantal die in slaap zijn vallen.
Na een paar stops onderweg, komen we rond 22.00 uur weer thuis aan,
waar onze families al staan te wachten.
De jubileumreis is erg geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar!
