Woensdag 2 mei 2007
- Pragser Wildsee (Lago di Braies) -
Wandeling rondom de Pragser Wildsee (Lago di Braies)
Vandaag zijn we opnieuw vroeg wakker en met verse broodjes zitten we aan het ontbijt.
Gisteravond hadden we al bekeken wat we vandaag zouden gaan doen.
We gaan naar de Pragser Wildsee en daarna naar Bruneck. Dit stond vorig jaar ook op ons verlanglijstje, maar doordat hier in de omgeving zo ontzettend veel te zien is, is het er toen niet van gekomen.
Als we de rugzak met proviand hebben gevuld, rijden we om kwart over 9 naar het Pustertal (Val Pusteria).
De Pragser Wildsee ligt in het Pragsertal (Val di Braies), een zijdal van het Pustertal.
GPS-gegevens Pragser Wildsee
|
Helaas is het erg bewolkt en zijn de toppen van de bergen in de wolken gehuld. Af en toe probeert de zon door de wolken heen te komen en zie je een streepje blauwe lucht.
Bij de Pragser Wildsee is de temperatuur gezakt naar 8°C. We zitten tenslotte ook op bijna 1500 meter hoogte.
De Pragser Wildsee is 1,2 km lang, 300-400 meter breed en 36 meter diep en ligt in het natuurgebied
Parco Naturale Fanes-Sennes-Braies, onderdeel van de echte dolomieten. |
We kunnen de auto voor het grote hotel “Pragser Wildsee” parkeren, waar ons een oude zwarte New Foundlander ons met een zware blaf begroet. Uit de souvenirshop komt een man ons ook begroeten en vind het geen probleem dat we onze auto daar parkeren. Het hotel is gesloten tot half mei en zijn er nu aan het verbouwen.
We starten de rondwandeling via de linker oever.
 |
 |
In de verte zien we een visser langs de rand van het water staan.
De straffe wind voelt fris aan, en hier en daar ligt nog sneeuw op het pad. De wind blaast flink door de bomen heen.
Het is erg rustig rondom het meer, we horen alleen het kabbelen van het water, het fluiten van de vogeltjes
en het ruisen van de wind door de bomen. Heerlijk!
 |
|
Buiten de visser zijn er nog twee echtparen, eentje in tegenover gestelde richting
en eentje die dezelfde richting op lopen als wij. Zij genieten, net als wij, van de rust.
 |
 |
De lente is hier nog niet zover als bij ons in Nederland, maar toch zie je het prille begin.
 |
 |
Doordat het zo waait is de bekende waterspiegeling van de bergen niet te zien.
Maar ondanks dat dit niet zichtbaar is, is het er evengoed mooi. De besneeuwde delen van de Herrstein (Sasso di Signore)
en van de Croca del Becco en de blauwgroene gloed van het meer.
 |
 |
Door de rust kun je de omgeving nog meer in je opnemen.
En ondanks dat er niet zoveel zon is, zijn de bergen en de natuur net zo mooi.
 |
 |
 |
 |
Er zijn voldoende wandelmogelijkheden rondom het meer.
We vervolgen onze wandeling richting de kapel.
 |
 |
 |
 |
Na ongeveer anderhalf uur komen we aan bij de kapel, wat een gedenkplaats is van de 1e en 2e wereldoorlog.
 |
 |
Bij de souvenirshop kopen we nog een kaart voor onze verzameling en ik vraag of ik hier ook ergens naar de toilet kan.
Omdat er niets open is, verteld de mevrouw me zachtjes dat ik wel het hotel in mag lopen. Het hotel zelf was een complete chaos door de verbouwing maar zover ik kon zien heb je vanuit het terras van dit hotel een prachtig uitzicht over het meer.
