Woensdag 5 juli 2006

- Grödner Tal (Val Gardena) -

Vandaag besluiten we een soort van rustdag in te plannen. Heel langzaam aan merken we toch dat de vermoeidheid toeslaat.
Door het warme weer slaap je wat minder goed en de drukke weken voor de vakantie eisen toch hun tol.
Het heeft vannacht nog wat geregend waardoor 's ochtends vroeg het Eisacktal in een grijze nevel is gehuld.
Reden voor ons om ons nog een keertje heerlijk om te draaien, waardoor we pas rond kwart voor 9 wakker worden.
Buiten is het half bewolkt, de wolken komen uit het dal naar boven.
Vandaag wordt het opnieuw erg warm volgens de weerkundige, en in de loop van de middag of avond
kunnen er opnieuw onweersbuien ontstaan.

Gisteren, op het terras in Brixen, hebben we al met Frans en Ans via een SMS-bericht contact gehad
en afgesproken om deze avond bij hun op bezoek te gaan.
Maar vanmorgen krijgen we een SMS-bericht van Frans of we zin hebben om in de loop van de ochtend te willen komen, omdat er 's avonds opnieuw onweer voorspeld is. We spreken via SMS-berichten af dat we rond half 11 zullen komen.

Haus Wiesenrein is, na de uitleg van Ans, makkelijk te vinden en Frans zit al op het balkon naar ons te zwaaien.
Een heel hartelijk welkom volgt. Het lijkt alsof we elkaar al jaren kennen, zo vertrouwt voelt het aan.
Algauw komen Kees en Anita er ook bij, zodat we gezellig met zijn allen,
onder het genot van een kopje koffie en aardbeiengebak, op het balkon zitten.

Vanaf het balkon heb je een fantastische uitzicht op Feldthurns......

......maar ook op Gufidaun!

We kletsen over vanalles en nog wat, waardoor de tijd voorbij vliegt en voor we het in de gaten hebben,
is het al halverwege de middag.
Vanuit Feldthurns rijden we naar het Grödnertal (Val Gardena).
Volgens Frans zou dit ook een heel mooi dal zijn met fantastische uitzichten op de dolomieten.

© MeteoConsult

Het is een zijdal van het Eisacktal, vrijwel halverwege Brixen en Bolzano en strekt zich in west-oostenlijke richting uit over een lengte van ongeveer 25 km: van Ponte Gardena (Waidbruck) tot aan de dolomietenbergen van de Sellagroep. Het opvallendst in het landschapsbeeld van het dal is toch de Sasso Lungo (Langkofel), de karakteristieke huisberg van het dal die als een enorme, naakte rotsklomp van 3181 m hoogte uitrijst voor het afgevlakte bergplateau van de Sellagroep, wat gemiddeld 3000 meter hoog is. De Langkofelgroep (Sasso Lungogroep) heeft een plattegrond van een hoefijzer. Vanaf de noordhellingen van het Grödental kijkt u precies in de ronding van de U. De lange poot links is de Sasso Lungo in verkort perspectief. De rechterpoot heeft een schuin afgeplatte zijkant; dit is de Sasso Piatto (Plattkofel). Tussen Sasso Lungo en Sasso Piatto ziet u de toppen van e Punta di Cinque Dita (Fünffingerspitze) en de Punta Grohmann (Grohmannspitze). De Sasso Lungo is een begrip onder bergbeklimmers. De 3181 meter hoge Sasso Lungo werd pas in 1869 voor het eerst met succes beklommen.

Het Grödnertal werd als een van de eerste Dolomietendalen bewoond. Naast het Duits en Italiaans, wordt hier ook Ladinisch gesproken. Een taal die voortkomt uit een vermenging van het Rhaetisch met het Latijn dat de Romeinse legioenen spraken die hier langskwamen tijdens hun veroveringstochten. De vreedzame Ladini werden vanuit het noorden voortdurend bedreigd door invasies van Germaanse stammen en vanuit de Po-vlakte door anderen. In hun legendes en verhalen komen dan ook veel  strijdtonelen, bedrog en intriges voor. Later werd de verspreiding van het christendom de grootste bedreiging, maar de Ladini namen deze nieuwe godsdienst over en schreven de nieuwe heiligen krachten toe die ze voordien aan hun eigen, voormalige vrouwelijke godheden hadden toebehoord. De ladinische taal is hedentendage nog steeds te zien aan de verkeersborden en plaatsnamen die in 3 talen genoteerd staan: Het Duitstalige, in het Italiaans en het Ladinisch.

Het Grödental is vooral bekend om zijn houtsnijwerk. Van generatie op generatie wordt dit beroep sinds de 17e eeuw beoefend. Met name het religieuze houtsnijwerk, is van hoog niveau. Omsloten door het bovendeel van het Gadertal (Val Badia), het Grödnertal (Val Gardena), het Fassatal (Val di Fassa) en het Val di Livinallongo, ligt de sellagroep, als afzonderlijk en uitzonderlijk gebergte in de Centrale Dolomieten. Hoewel het uit dolomietengesteente bestaat, verschilt het geheel in vorm van zijn onmiddelijke buren, de Marmolada en de Langkofel (Sasso Lungo).

Eigenlijk is de Sella een gigantische bergklompo met bijna een rechthoekige basis. De vrijwel loodrechte wanden van dit bergmassief vormen drie reusachtige treden. Het horizontale effect van deze terrasvorming wordt nog versterkt door de veschillende gekleurde steenlagen. Vlak onder de voet van de steile wanden lopen op een gemiddelde hoogte van 2000 meter wegen rondom de gehele groep heen. Bron: ANWB Goud: Dolomieten/Gardameer

Op de Sellapas (Passo di Sella) stoppen we...

...maar een onweer laat ons vrij snel besluiten weer terug te keren naar het dal.

In Wolkenstein (Selva) stoppen we opnieuw en wandelen wat door deze plaats.
Wolkenstein ligt op 1566 meter boven de zeespiegel.

Via Lajen (Laion) rijden we terug naar Gufidaun. Je hebt langs deze weg hele mooie uitzichten op het Eisacktal met Kloster Säben, maar ook Gufidaun ligt er mooi bij!

We kunnen zowaar het Haus Wiesenrein herkennen. Zit Frans daar op het balkon.......???

We besluiten om ’s avonds naar de pizzeria te gaan in Gufidaun, maar helaas is dit restaurant gesloten in verband met vakantie. Dat is nu het nadeel om vroeg in het vakantieseizoen te gaan…….
Gelukkig hebben we nog eten in huis, wat we lekker op ons balkonnetje nuttigen.

Vorige pagina / Terug naar boven / Volgende pagina