Donderdag 6 juli 2006
- Drei Zinnen (Tre Cime di Lavaredo) -
Vandaag zou het weer opnieuw erg warm worden, waarop we besluiten om het hogerop te zoeken en de rondwandeling om de Drei Zinnen te doen.
Al vroeg zitten we in de auto en via Brixen en het mooie Pustertal (Val Pusteria)
rijden we naar de Drei Zinnen.
Het Pustertal strekt zich vrijwel rechtlijnig uit van oost naar west en scheidt, als een diepe voor, de Zillertaler Alpen en de Hohe Tauern in het noorden van de Dolomieten in het zuiden. Overigens is het Pustertal, anders dan de naam zou vermoeden, niet één doorlopend dal, maar het bestaat uit de vallei van de Rienz (Rienza), een zijriviertje van de Eisack (Isarco) en uit de loop van de Drau (Draza). De tussen deze beide riviertjes gelegen waterscheiding bij Toblach (Dobbiaco) is een breed bergzadel, dat maar heel weinig hoger ligt dan de beide dalbodems. De Drau (Drava) die naar het oosten stroomt, vormt een waterscheiding van de Zwarte Zee en de Rienz (Rienza) die vanuit het zuiden komt en gedwongen wordt westwaarts te stromen, vormt de waterscheiding van de Adriatische Zee. De weg door het Pustertal is druk bereden, en is een belangrijke verbinding tussen het Eisacktal met de Brennerautobahn in het westen en de Oostenrijkse provincies Ost-Tirol en Karinthië in het oosten. Het dal beschikt ook over een spoorwegverbinding, de “Pustertalbahn”. Bron: ANWB Goud: Dolomieten/Gardameer |
Bij Toblach rijden we het Höhlensteintal (Val di Landro) in, waar de prachtige dolomieten toppen de omgeving overheersen.
 |
 |
 |
De € 20,00 tol voor de Drei Zinnen straβe, hebben we opnieuw voor deze wandeling over.
Vol goede moed beginnen we aan de wandeling rondom dit magnifieke gebergte.
 |
 |
 |
 |
De Drei Zinnen (Tre Cime de Lavaredo) zijn drie rotszuilen, die opgebouwd zijn uit een prachtige laag dolomietengesteente, dat grotendeels een donkere kleur heeft, maar ook enkele grote rood-geelgetinte vlakken toont. Het is tevens de bekenste berg van de dolomieten en komt bijna altijd voor op kalenders over bergen.
Er is meer bewolking dan verleden jaar, maar toch kunnen we genieten van het mooie uitzicht.
De temperatuur is goed, het is zelfs warmer dan vorig jaar! Ook is het nog helemaal niet druk.
Ook dit jaar zien we bergbeklimmers tegen de stijle wanden aanklimmen.
 |
 |
We genieten van de prachtige uitzichten en de stilte rondom ons heen en wandelen gestaag naar de Paternsattel,
vanwaaruit je ook een heel mooi uitzicht op de Drei Zinnen hebt.
Hier was voor ons vorig jaar het punt, waar we ons hebben omgekeerd om dezelfde weg terug te wandelen.
Dit jaar hebben we ons voorgenomen door te lopen, wat we dan ook doen.
 |
 |
 |
|
We wandelen niet tot aan de Drei Zinnen Hütte omdat het er behoorlijk druk is.
Onderweg kiezen we een heerlijke plaats uit waar we een picknick houden,
en van het fantastische uitzicht op de Drei Zinnen genieten.
|
 |
 |
 |
Het pad wordt steeds smaller, en vanuit de Riezboden gaat een steil pad omhoog.
 |
 |
Het wordt ontzettend zwaar, zelfs Bo heeft het moeilijk. Gelukkig hebben we voldoende drinken mee,
ook voor Bo, maar door de warmte komt toch langzamerhand de bodem in zicht!
De wolken worden ook steeds dikker en zakken steeds lager rondom de Drei Zinnen.
Langzamerhand begint de moeheid toe te slaan waardoor het eindpunt steeds verder weg lijkt.
Telkens als we op een bergheuvel aankomen hopen we de parkeerplaats te zien, maar hiervoor in de plaats moeten we weer naar beneden wandelen tot aan de volgende bergheuvel die we dan weer op moeten.
De uitzichten zijn uiteraard wel spectaculair!
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Op een gegeven moment lopen we langs de steile puinwanden, waar het pad zo smal is, dat we allemaal achter elkaar moeten lopen. Bo komt een keer met zijn pootje langs het pad, waardoor hij bijna zijn evenwicht verliest, maar gelukkig valt het allemaal mee en kunnen we langzaam doorwandelen.
Het is inmiddels flink gaan waaien en enkele regendruppels vallen al naar beneden.
We schroeven ons wandeltempo toch wat op.
Na een zenuwslopend stukje pad, waar we langs een ketting een kloof over moeten,
komen we eindelijk op de parkeerplaats uit en zien onze auto staan.
Foto's vertellen veel, maar video-opnames nog meer!
Als u op de onderstaande video-camera klikt, start vanzelf een korte foto-film over de wandeling rondom de Drei Zinnen.
Wanneer u dan op de film zelf tweemaal klikt, wordt de film vergroot.
En als u op de kompas klikt, ziet u de gps-gegevens van deze wandeling.
 |
 |
Nadat we onze wandelschoenen verwisselen met onze zomerschoenen, besluiten we om via de grote Dolomietenstraβe terug te rijden naar het Eisacktal. Het weer is nog redelijk, al ziet het er wel naar uit dat het zal gaan regenen of onweren.
 |
 |
Op de Falzaregopas begint het flink te regenen, maar ondanks de regen besluiten we door te rijden.
 |
 |
 |
 |
De 33 bochten naar de Pordoi pas rijden we in de mist, en zien helemaal niets van de prachtige dolomietenbergen.
Ook van de Pordoi pas zelf zien we niet veel.
 |
 |
Bij bocht 18 stoppen we, omdat ik toch graag het Lago Pordoi met eigen ogen wil aanschouwen,
al had ik het me eigenlijk heel anders voorgesteld.........
Het zou er namelijk zo uit moeten zien:
Foto: Wouter Maes
Dit is hetzelfde Lago Pordoi, maar dan in de regen.
 |
 |
Met de omliggende bergen in de wolken, ligt het er troosteloos en weinig aantrekkelijk bij.
Over de Sellapas rijden we in stromende regen, waardoor de temperatuur ontzettend snel naar 8°C zakt.
In Ortisei (Sankt Ulrich) stoppen we en doen bij een hele grote supermarkt onze boodschappen.
In het Eisacktal is het droog, waardoor we toch op ons kleine balkon kunnen eten.
De wandeling rondom de Drei Zinnen is 11,4 km, wat ongeveer 19000 stappen zijn.
Je verbrandt dan volgens de stappenteller ongeveer 700 kcal.
Voor wie interesse heeft in de routegegevens van deze autotocht, kan op onderstaande kompas klikken. |
