Hohenschwangau
Slot Hohenschwangau is een kasteel in het dorp Hohenschwangau bij Füssen in de Allgäu, in de Duitse deelstaat Beieren. Het huidige kasteel is in neogotische stijl gebouwd en dateert van 1837. Het staat op de plaats van de 12e-eeuwse burcht Schwanstein. Hohenschwangau werd in de 12e eeuw gebouwd door de ridders van Schwangau. De Schwangause ridders waren eerst leenmannen van de Welfen en later van de Hohenstaufen, die vaak in Hohenschwangau te gast waren.

Het kasteel werd in de 16e eeuw geheel verbouwd, in deze eeuw stierven de ridders van Schwangau uit. De burcht verviel tot een ruïne, en in 1800 en 1809 werd het door de oorlog met Napoleon Bonaparte nog zwaarder beschadigd. Koning Maximiliaan II kocht de bouwval in 1832 en liet het geheel grondig restaureren, dit was in 1836 klaar. De vier markante hoektorens met kantelen laten het middeleeuwse riddertijdperk herleven. De ommuring met kantelen draagt aan het vestingkarakter bij.

In het kasteel Hohenschwangau heeft de latere koning Lodewijk II van Beieren, een groot deel van zijn jeugd doorgebracht.
Hier ondertekende Lodewijk II in 1870 de beruchte Kaiserbrief, waarin Bismarck aankondigde dat Wilhelm I keizer zou worden van het eengemaakte Duitsland. Hohenschwangau ligt aan de Romantische Straße.
Bron: Wikipedia

Neuschwanstein
Slot Neuschwanstein in Beieren is een kasteel in Hohenschwangau bij Füssen in de Allgäu, gebouwd (19e eeuw) in opdracht van
(de later krankzinnig verklaarde) koning Ludwig of Lodewijk II van Beieren. Het is het beroemdste bouwwerk van Lodewijk II
en een van de bekendste toeristische attracties van Beieren. Het kasteel is genoemd naar Schwan, een zwaan dus. Zwanen waren de lievelingsdieren van de koning; van zijn nicht Elisabeth kreeg hij een grote porseleinen zwaan cadeau die in het kasteel staat.
Het kasteel is nooit helemaal afgebouwd, doordat Lodewijk II overleed voordat het af was en de bouw sindsdien is stilgelegd.

Het kasteel dat voorzien is van de modernste snufjes (o.a. warm water in de keukens), kostte een fortuin. Het staat vol met prachtige neogotische meubels en op de muren zijn fresco's geschilderd, van mythen en sagen, die als inspiratie dienden voor de opera's van
Richard Wagner. Vooral het verhaal van de zwaanridder Lohengrin staat hier centraal. In dit kasteel werd de koning afgezet toen de Beierse regering hem onbekwaam had laten verklaren. Het prachtige parade-bed is slechts een paar keer gebruikt.
In de troonzaal is nooit een troon gekomen; misschien is dit wel de tragedie van de vorst. Op het gewelf van de absis in de troonzaal
staan koningen en keizers die heilig zijn verklaard; hij hoopte er zelf ooit tussen te kunnen staan.

Zes weken na zijn dood werd het kasteel geopend voor toeristen, en sindsdien is dit kasteel een Europese topattractie.
Toeristen kunnen te voet naar boven of (zoals de koning) zich laten voeren. Tussen de bergen is wat hoger de bekende Marienbrücke gebouwd door koning Maximiliaan; vanaf dit bouwwerk heeft men een mooi zicht op het kasteel.
Neuschwanstein ligt ook aan de Romantische Straße.

De Doornroosje-kastelen in de verschillende Walt Disney Parks and Resorts zijn gebaseerd op Neuschwanstein.
Ook is er een symfonische rockgroep genoemd naar Neuschwanstein.
Bron: Wikipedia

De Wieskirche
De Bedevaartskerk van Wies (Duits: Wieskirche) is een ovale rococokerk, gelegen in de plaats Wies, gemeente Steingaden (Beieren)
aan de voet van de Alpen in Duitsland. Ze werd gebouwd in de late jaren 1740 door de broers Johann Baptist en Dominikus Zimmermann.
Die laatste leefde de laatste elf jaar van zijn leven in de buurt.

Op 14 juni 1738 zag de boerin Maria Lory tranen in de ogen van een beeld dat de lijdende Christus aan de geselpaal voorstelde.
Dit mirakel leidde tot een toevloed van bedevaarders.
In 1740 werd een kleine kapel gebouwd om het beeld te huisvesten, maar al snel bleek dat het gebouw te klein was in verhouding met het aantal pelgrims die het aantrok. Daarop besliste de abdij van Steingaden om er een afzonderlijk kerk aan te wijden.

De bouw vond plaats tussen 1745 en 1754 en het interieur werd gedecoreerd met stuccowerk in de traditie van de School van Wessobrunn. De kerk, die gezien wordt als Zimmermanns laatste meesterwerk, werd ontwijd in het begin van de 19e eeuw. Protest van de lokale boeren zorgde ervoor dat dit juweeltje uit de rococo-architectuur werd gespaard van de sloophamer. De bedevaartskerk staat sinds 1983 op de lijst van Werelderfgoed en werd tussen 1985 en 1991 grondig gerestaureerd.

Deze bedevaartkerk, ook wel "Zum Gegeißelten Heiland auf der Wies” is een van de beroemdste rococokerken van de wereld.
Bron: Wikipedia

Linderhof
Slot Linderhof is een barokslot in het Graswangtal in Ettal bij Oberammergau, in de Duitse deelstaat Beieren. Het is de kleinste van de drie kastelen gebouwd in opdracht van Lodewijk II, en het enige dat vóór zijn dood werd voltooid. Het kasteeltje ligt op 948 meter boven de zeespiegel. Linderhof was voor Lodewijk II zijn lievelingsverblijf, dat hij steevast "Mein Villa" noemde.

Slot Linderhof, was ooit een koninklijk buitenverblijf (der Königshäuschen) van zijn vader Maximiliaan II. In 1867, nadat Lodewijk II het Kasteel van Versailles had bezocht, maakte hij plannen voor een nieuw buitenverblijf. Lodewijk II besloot in 1869 het kleine huis te verbouwen tot een 'Koninklijke Villa'. Het werd uitgebreid en verbouwd onder leiding van Georg Dollmann tussen 1870 en 1872. Gelijk aan het origineel, was ook dit gebouw een houten constructie. In 1874 werd de houten buitenkant ontmanteld en geheel vervangen door steen, het origineel werd zo'n tweehonderd meter verderop weer opgebouwd.

Het slot is symmetrisch ingedeeld en werd geheel ingericht in (de tweede periode van de) rococostijl.
In 1874 had de tuinarchitect Carl Joseph von Effner de planning klaar voor de tuinen en het park rondom het slot. Er is door Von Effner gebruikgemaakt van de natuurlijke glooiing van het landschap, en is er een symmetrie toegepast, uitgaande van de lengteas van het slot.
Bron: Wikipedia