Zaterdag 25 september 2010
- Monschau -
Alpenfreakswandeling in de Eifel
Drie weken na onze zomervakantie zitten we weer vroeg in de auto op weg naar Rohren, een plaatsje vlakbij Monschau.
Hier hebben we om 10 uur afgesproken met een aantal Alpenfreaks op de parkeerplaats bij de rodelbaan.
|
Grotere kaart weergeven |
Dit is jaarlijks vaste prik en we proberen dan ook om iedere keer van de partij te zijn.
Vanuit de parkeerplaats start de wandeling die ons langs een stuwmeer leidt en door Monschau heen gaat. Onderweg hebben we nog ergens een lunch gereserveerd, dus de dag is van het begin tot het einde goed besteed.
We zijn op de afgesproken tijd op de parkeerplaats en wisselen onze vrije-tijdsschoenen alvast om met onze wandelschoenen.
Helaas is het weer niet al te best, het regent nog wat, maar we hopen dat het gaat beteren vandaag.
Wanneer iedereen is gearriveerd en elkaar hartelijk welkom heeft geheten, wordt het tijd om te vertrekken.
Vrijwel direct lopen we het bos in en het zonnetje doet zijn best om de wolken en regen te verdrijven.
Het is iedere keer weer een gezellige boel, zeker nu onze Bo ook een wandelmaatje heeft. Xela, de Bayer van Peter en Emmy,
is er ook bij, en zij hebben eerder met elkaar kennis gemaakt, zo’n 3 weken geleden in Samnaun.
Het lijkt wel alsof er niets tussen heeft gezeten, ze zijn de beste maatjes met elkaar.
 |
 |
We hebben bij een picknickplaats even een rustpauze om de grote groep weer bij elkaar te krijgen.
Je hebt namelijk langzame wandelaars en snelle wandelaars en tussendoor moet er natuurlijk ook nog het nodige bijgepraat, en niet te vergeten, gefotografeerd worden!
In het plaatsje Höfen komen we langs mooie vakwerkhuizen, kenmerkend voor de Eifel en Duitsland.
 |
 |
Dit huis is wel héél mooi, zelfs het dak leeft!
 |
 |
Hier ligt ook een mooie beeldentuin, met prachtige handgemaakte beelden.
 |
 |
De wandeling gaat weer verder door het bos, waar de natuur zich van zijn mooie kant laat zien.
De mooie verkleuring van de bomen en verschillende paddenstoelen luiden de herfst in.
 |
 |
 |
 |
Ook de Perlenbachtalsperre is mooi om te zien.
De Perlenbachtalsperre -het kleinste stuwmeer in de Duitse Eifel- is tussen 1952 en 1953 gebouwd om in de drinkwatervoorziening van de toenmalige Landkreis Monschau te voorzien. Het gestuwde water, bij maximale inhoud ruim 800.000 m3, dient tegenwoordig voor de drinkwaterverzorging van Monschau en de omliggende plaatsen in het zuidelijk deel van de Kreis Aachen. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Doordat wij, Wouter, Kurt, Pietro en ik, door het kletsen en fotograferen wat zijn achtergebleven van de groep,
lopen we een stukje verkeerd. Gelukkig weet Wouter de weg, en we willen een stukje afkorten, om op de juiste route uit te komen. Tja, we zijn dan wel Alpenfreaks, maar die afkorting laat toch wel behoorlijke zweetdruppeltjes her en der bij ons achter. De afkorting is namelijk het talud onder de brug, hier willen we naar boven lopen.
Alleen hebben we de helling wat onderschat, hij is steiler dan dat we denken. In eerste instantie komen we redelijk omhoog, maar halverwege komen we erachter dat dit talud niet bedoeld is om naar boven te lopen. Wouter en ik kunnen nog achter een van de pilaren gaan staan, om te voorkomen dat we naar beneden glijden, maar Pietro en Kurt schuiven een gedeelte terug naar beneden.
Bij Kurt komen allerlei klimtechnieken naar boven, maar zonder enig gereedschap (lees bijvoorbeeld pikhouweel en touw) gaat dit niet lukken!
Pietro, de oudste en dus de verstandigste onder ons, denkt de oplossing te weten; op handen en voeten naar boven kruipen, want in de dierenwereld klimmen de beesten ook zo omhoog. En het lukt hem warempel ook nog!
De details zal ik jullie verder besparen, de verbeelding zal voor zich spreken, maar we komen uiteindelijk met zijn vieren heelhuids boven aan.
Helemaal aan de linkerzijde van onderstaande foto kunnen jullie het steile talud nog zien!
We lopen nu even stevig door om weer bij de rest van de groep aansluiting te vinden, maar deze zitten al gezellig in hotel Perlenau. We kunnen nog net op tijd aanschuiven voor de gereserveerde lunch. Yolanda had ons al bijna als vermist opgegeven, hoorden we aan tafel! Ha, ha!
Na de lunch lopen we verder over een gedeelte van de Jahrhundertweg en komen zo uit in het centrum van Monschau.
 |
|
In Monschau hebben we een uurtje vrije tijd, welke wij benutten door samen met Martien, Jéfrem, Peter en Emmy een kop cappuccino te drinken. Daarna lopen we nog een klein stukje door het stadje,
maar de tijd is jammer genoeg te kort om alles te zien.
 |
 |
 |
|
We wandelen weer met zijn allen verder en klimmen omhoog waar we een mooi uitzicht hebben over Monschau.
Het lijkt wel een miniatuurstadje van hieruit.
 |
 |
Al kletsend lopen we verder, opnieuw door het bos, met tussendoor mooie uitzichten.
 |
 |
 |
 |
Onze laatste stop is opnieuw een soort picknickplek waar een likeurtje voor de liefhebbers rondgedeeld wordt.
Bo en Xela blijven elkaar amuseren!
Nog een laatste klim rest ons voordat we weer aankomen bij de parkeerplaats van de sommerrodelbahn in Rohren.
Jammer genoeg begint het op de laatste kilometer te regenen, zodat het afscheid eigenlijk te snel gaat,
omdat iedereen droog de auto in wil komen. Diegene die blijven overnachten hebben nog een heerlijk etentje voor de boeg. Wij rijden weer terug naar huis, en kunnen terugkijken op een zeer gezellige en mooie wandeldag!
Wouter, Ruud, Jos en Yolanda (en hun partners natuurlijk) willen we nogmaals hartelijk danken voor de goede organisatie. Tot een volgende keer in ieder geval!
Peter en Emmy, Lieve, Kurt en Hans hebben ook een album online gezet van deze wandeling.
Of de albums allemaal blijven staan, weet ik niet zeker, kijk zelf maar snel!
De kompas laat de route-gegevens zien.
Foto's van Peter en Emmy  |
Foto's van Lieve |
Route-gegevens rondwandeling Monschau  |
Foto's van Kurt |
Foto's van Hans |
