Zaterdag 29 september 2007
- Barvaux / Wéris -
Alpenfreakswandeling in de Ardennen
Als de wekker gaat hoor ik de regen tegen het rolluik aan kletteren.
Nee toch, laat het alsjeblieft niet regenen!
We hebben vandaag afgesproken met andere Alpenfreaks om te gaan wandelen in de Ardennen.
En daar kunnen we geen regen bij gebruiken!
Na het ontbijt vertrekken we vol goede moed richting de Ardennen en hopen dat we de regen achter ons laten.
 |
 |
Gelukkig, als we Maastricht naderen, komt er een waterig zonnetje tevoorschijn.
Het weerbericht is redelijk gunstig.
 |
 |
De weg naar Barvaux is goed te vinden. Op het forum hebben ze de wegbeschrijving goed weergegeven.
Onderweg hebben we nog even een oponthoud doordat er enkele koeien naar de weide gebracht moesten worden.
Het is net 10 uur geweest als we ingang van het vakantiepark oprijden en we de op ons wachtende alpenfreaks zien staan.
Vrijwel direct wordt de wandeling gestart en onderweg maken we kennis met iedereen.
De wandeling is erg afwisselend, en is ongeveer 17 kilometer lang.
We moeten af en toe goed uitkijken om niet nat te worden. Er liggen behoorlijke waterplassen op ons pad.
 |
 |
We wandelen het dorpje Wéris in, wat onder meer bekend staat door enkele Dolmen, ook wel Hunebeden genoemd.
De Dolmen de Wéris is een imposant ganggraf of hunnebed en ligt tussen de bomen,
maar was eens begraven onder een zandheuvel van 11 meter. Het bovengrondse graf werd gerestaureerd in 1906 zonder enige belangrijke vondsten. Als we een kijkje in het graf nemen, wordt ons duidelijk waarom dit bouwwerk "ganggraf" wordt genoemd. Het hunnebed bestaat uit verticale draagstenen met daarbovenop de imposante deksteen. Deze deksteen weegt maar liefst 30 ton en komt uit een puddingsteengroeve ten zuidwesten van Wéris. De ingang van het graf is voorzien van één of meerdere verplaatsbare stenen, zodat in zo'n graf meerdere mensen kunnen worden bijgezet. De binnenmaat van de kamer heeft een lengte van 5,5 meter en is 1,7 meter breed. De grootste van de 2 sluitstenen vertoont serieuze barsten. Het is mogelijk dat er nog een derde sluitsteen was, die bestond uit de 3 platte plaveien aan de ingang. De kamer is ommuurd met 2 paren opstaande stenen en een eindsteen en is gescheiden van het voorvertrek door een platte steen, waarin een toegangsgat is uitgekapt. |
Naast deze Dolmen van Wéres staan ook enkele menhirs, stenen uit één stuk, een monoliet, die langer zijn dan breed. Ze staan vaak in de directe omgeving van een dolmen en het ligt voor de hand te veronderstellen dat het wegwijzers naar deze begraafplaats zijn. Maar wat de precieze betekenis van deze rechtopstaande stenen is, daarover zijn de geleerden het nog lang niet eens. Zijn het grenspalen om het grondgebieden af te bakenen, zijn het vruchtbaarheidssymbolen of zelfs onderdelen van enorme astronomische observatoria? Zeker is dat de omgeving van Wéris één van de geheimzinnigste, zo niet dé geheimzinnigste streek van geheel Wallonië is. In de bossen rond dit dorp zijn grote aantallen rotsblokken en dolmen te zien, waarvan de oorspronkelijke bestemming niet geheel duidelijk is. Dezelfde raadselen die het Engelse Stonehenge omgeven, hangen ook rond deze megalieten. Wellicht gebruikten de voorouders van de Ardenners van nu de steenblokken van Wéris als een soort kalender, een middel om de tijd te meten. Volgens een andere theorie moet in de schikking van de stenen, die naar sterrenbeelden zouden verwijzen, een boodschap voor de Goden in het heelal worden gezien. Het blijft gissen! |
 |
 |
We wandelen over de geasfalteerde weg verder.
De tweede dolmen die we zien, is de
Dolmen d’Oppagne, een van de twee ganggraven in de omgeving van Wéris.
Het 7 meter lange hunnebed is een bouwwerk waarin de mensen uit de Seine-Oise-Marne cultuur (Laat-Neolithicum,
2800 tot 1700 voor Christus) hun doden bijzetten. De dolmen bevindt zich in een geul, zodat alleen de drie sluitstenen boven het maaiveld uitkomen. De interne kamer is 4,6 meter lang, 1,2 meter breed en binnenin 0,6 meter hoog. Ook hier staan enkele Menhirs naast. (bron: www.wandelpaden.com) |
Bo vind dit allemaal oninteressant en is alleen maar bezig,
om de door enkele Alpenfreaks weggegooide stokjes terug te brengen.
Foto: Ronald Smeets
Als we verder wandelen moeten we opnieuw uitkijken voor de flinke waterplassen.
 |
 |
Foto: Anne van der Naald
We moeten af en toe wijken voor de quadrijders en mountainbikers!
 |
 |
We wandelen het dorp Wéris binnen,
wat deel uitmaakt van de "Plus beaux villages de Wallonië",
een van de 23 mooiste dorpen van Wallonië. Wéris ligt in de Belgische provincie Luxembourg.
We komen langs de kerk van Wéris, de Église Ste.Wilburge, de Romaanse Sint Walburgakerk uit de 11e - 12e eeuw.
 |
 |
We wandelen naar het Musée des Mégalithes, waar we wat kunnen drinken.
Hier maken we kennis met Marc en Annette en Anja, Danny en hun dochter Nikita, die wat later zijn aangekomen.
We kletsen gezellig en eten onze meegebrachte broodjes op.
 |
Na een tijdje wandelen we weer met zijn allen verder.
|
Bo rent lekker los en geniet ook van de omgeving en de aandacht die hij krijgt!
Bart ziet in de verte een aantal boswachters of jagers staan en lijnt voor de zekerheid Bo aan.
De boswachters spreken ons aan en waarderen het, dat we Bo hebben aangelijnd.
Hij verteld dat honden hier niet los mogen lopen en dat daar een eigenlijk een fikse boete op staat; € 150,00!
We krijgen nu een waarschuwing, maar hij verteld ons er direct bij dat als hij uit het zicht is en we Bo dan los laten lopen en er een collega boswachter staat, we een boete krijgen. Indien we ons dan nog niet aan de regels zullen houden wordt de hond in beslag genomen!
150 euro boete, daar kun je heel wat andere leuke dingen van doen, dus Bo blijft vanaf nu lekker aan de lijn!
Na een flinke klim komen we uit bij de Pierre Haina, de steen der ouden, ook wel de "Witte Menhir" genoemd.
Het is een natuurlijke rotsformatie, van 3 meter hoog en 1,20 meter breed en staat met een helling van 45 graden naar het oosten gekeerd. Volgens een legende zou deze steen een toegang naar het centrum van de aarde afsluiten. Op deze plaats zou van tijd tot tijd de duivel Satan uit de aarde komen en onheilsdaden verrichten.
Door de dorpsbewoners wordt de steen ieder jaar "gezuiverd" en opnieuw gewit, daarom de "Witte Menhir".
Wanneer men op 21 juni op de dolmen van d'Oppagne gaat zitten, ziet men de zon precies boven de Pierre Haina opkomen!
Deze steen staat op een hoogte van 380 meter boven de zeespiegel en biedt een prachtig panorama op de omgeving.
We dalen af en zien dat de herfst zichtbaar wordt.
Het bord hierlangs, geeft aan dat alle personen en vervoersmiddelen hier toegankelijk zijn, |
 |
Op de Col de Rideux hebben we een tweede stop. Hier wordt Obstler en spek uitgedeeld.
 |
 |
Amy heeft Bo bijna de hele wandeling bij zich.
Foto's: Ronald Smeets
|
|
We wandelen verder door een steeds mooier wordende omgeving.
De herfstkleuren zullen nog mooier zijn als de zon schijnt!
We dalen verder af naar het dorpje Fanzel, aan de rivier de Aisne.
Het is ook een karakteristiek dorpje, met mooie oude huizen.
 |
 |
 |
|
De derde stop is bij een typisch restaurantje/café in Fanzel. Het begint een beetje te druppelen.....
Het druppelen wordt alleen maar meer totdat het uiteindelijk regent.
De helft van de alpenfreaks gaat binnen zitten, maar Herman heeft kunnen regelen dat het zonnescherm omlaag werd gedraaid, zodat de andere helft buiten kan blijven zitten. Bo is geobsedeerd door een poes die ook een schuilplaats zoekt.
Foto: Ronald Smeets
Nadat iedereen hier wat heeft gedronken en/of gegeten, wandelen we weer verder. Gelukkig heeft iedereen de regenjassen meegebracht, die dan ook graag aangetrokken worden.
De weg gaat verder door het bos.
Van hieruit hebben we ook een prachtig uitzicht over de heuvels in de Ardennen.
Het begint steeds harder te regenen, en de bospaden worden steeds gladder.
 |
 |
Op het einde van het bospad komen we opnieuw dezelfde boswachters tegen, die ons een waarschuwing hadden gegeven om Bo aan de lijn te houden. Doordat we ons de rest van de wandeling aan deze afspraak hebben gehouden, geven de boswachters hun complimenten door hun duimen omhoog te steken! Toch wel aardig, nietwaar!
Om door te wandelen begint het toch wat gevaarlijk te worden.
De alpenfreaks die niet volledig hebben meegewandeld worden opgetrommeld en brengen zowat iedereen terug naar de chalets. Alleen Wouter, Ruud, Ronald, Amy, Martien, Jefrém,
Bart en ik wandelen door de regen terug.
Foto: Jéfrem Janssen
Uiteindelijk komen we rond 18 uur bij onze auto aan, waar we Bo even goed droog wrijven.
Daarna rijden we naar de chalet van Rita en Jos, Jean-Pierre en Monique en Anja, Danny en Nikita, waar vanavond de barbecue wordt gehouden.
Zij hebben hun chalet al voorbereid, want de tafels en stoelen staan klaar.
De traiteur is beneden het eten aan het voorbereiden en rond half 9 zitten we allemaal te eten.
Het eten is erg lekker, veelzijdig en ruim voldoende.
Helaas komt voor ons een einde aan deze avond, we moeten nog een tweetal uurtjes terug naar huis rijden!
Nadat we van iedereen afscheid hebben genomen zitten we rond 22 uur in de auto en rijden door de,
in mist gehulde Ardennen terug naar Nederland.
We hebben genoten van deze wandeling en zijn er ook best wel trots op dat we de 17 kilometer lange wandeling,
in zijn geheel (nou ja, op het laatste stukje na) hebben gelopen.
We hebben ook genoten van de Alpenfreaks, Marc en Annette, Anja, Danny en hun dochter Nikita, Rita en Jos, Robert en Florette, Jean-Pierre en Monique, Lieve en Herman, Ruud en Mien, Ronald en Amy, Anne en familie, Martien en Jéfrem en natuurlijk Gerrit en Wouter en Annik, mensen die we eigenlijk helemaal niet kennen, maar toch als zeer vertrouwd aanvoelen!
Wat het internet toch niet allemaal teweeg kan brengen!
Het is net na middernacht als we met de auto de oprit van ons huis opdraaien.
Ik stuur een sms-berichtje naar Wouter dat we goed zijn aangekomen en ik krijg ook direct een bericht van hem terug:
“Fijn dat jullie erbij waren!”, en daar zijn we inderdaad ook erg blij om, we hadden het in ieder geval niet willen missen!
Allen héél erg bedankt voor deze fantastische dag!
Voor nog meer foto's van deze mooie dag, kunt u op onderstaand foto-album klikken.
Hier vind u foto's die door de mede-alpenfreaks zijn gemaakt.
